Prawo pracy

Pracownikowi w przypadku przywrócenia do pracy sąd może przyznać wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Przepisy prawne przewidują ograniczenia w jego wysokości.

Urlop bezpłatny udzielany jest na wniosek pracownika. Pracodawca nie jest zobowiązany do wyrażenia na to zgody. Skorzystanie z niego wywiera zasadniczy wpływ zarówno na prawa i obowiązki pracownicze, jak i na uprawnienia z ubezpieczenia społecznego.

W zeszłym tygodniu złożyłem wniosek o udzielenie mi urlopu na żądanie. Pracodawca przyjął wniosek, nie udzielając mi żadnej odpowiedzi. Uznałem, że udzielono mi urlopu, dlatego też nie stawiłem się do pracy. Pracodawca rozwiązał ze mną stosunek pracy w trybie art. 52 k.p. W uzasadnieniu podał jako przyczynę wypowiedzenia nieobecność w pracy. Czy mógł tak postąpić?

Część pracodawców uważa, że w sytuacji, gdy w przedsiębiorstwie przeprowadzane są zwolnienia grupowe, to wręczenie pracownikowi tzw. wypowiedzenia zmieniającego jest dostatecznie korzystne dla pracownika, (który przecież utrzymuje zatrudnienie), wobec czego takie działanie pracodawcy może być mniej rygorystycznie traktowane z punktu widzenia przestrzegania przepisów prawa pracy. Takie rozumowanie jest, co do zasady, błędne.

Pracownicy wypowiedziano umowę o pracę na czas nieokreślony ze skutkiem na 31 marca 2009 r. W okresie wypowiedzenia dowiedziała się, że jest już w trzecim miesiącu ciąży. Nie poinformowała jednak o tym swojego pracodawcy. Dopiero w kwietniu uzyskała w PIP informację, że może kwestionować skuteczność wypowiedzenia, bowiem jako kobieta ciężarna była szczególnie chroniona przed zwolnieniem. W pozwie złożonym do sądu pracy domagała się przywrócenia do pracy oraz zasądzenia wynagrodzenia za cały okres pozostawania bez pracy. Pracodawca otrzymał odpis pozwu 5 maja 2009 r. Dopiero z jego treści dowiedział się o tym, że pracownica była w ciąży już w dacie składania wypowiedzenia. W jakiej wysokości pracownica otrzyma wynagrodzenie?