gospodarka

Polacy w ostatnich latach szybko zwiększają swoje oszczędności, a wartość aktywów finansowych liczona jest już w bilionach złotych. Pod względem PKB na mieszkańca coraz częściej porównujemy się z Zachodem, a niektóre kraje, niegdyś wyraźnie bogatsze, zaczynamy doganiać. Problem w tym, że za imponującymi kwotami wciąż kryje się zasadnicza słabość.

Misją Dziennika Gazety Prawnej jest dbałość o państwo, dobre prawo i wspieranie przedsiębiorczości. Właśnie w tym celu powołaliśmy Radę Prawno-Gospodarczą DGP z udziałem szefów czterech wiodących organizacji pracodawców i przedsiębiorców.

Powinno być tak: jak mieszkania są drogie i przez to niedostępne dla sporej części z nas, to zadaniem władzy powinno być zbudowanie tylu mieszkań, ile się tylko da. Bo jak będzie ich dużo, to staną się tańsze. Prawda? Cóż, właśnie tego nie wiadomo. A przynajmniej ekonomiści nie są w tym temacie zgodni.

Lokalny wkład w dobie zaburzonych łańcuchów dostaw i geopolitycznej niepewności przestaje być jedynie modnym hasłem marketingowym, a staje się fundamentem odporności państwa – uznali uczestnicy debaty „Local content jako impuls rozwoju polskiej gospodarki”, która odbyła się w redakcji DGP. Zgodzili się, że kluczem do sukcesu nie jest tworzenie skomplikowanych definicji, lecz zmiana mentalności urzędników i strategiczne podejście do zamówień publicznych.

Stary porządek międzynarodowy się nie naprawi. Dla Polski, państwa średniego w świecie narastającej rywalizacji, to oznacza konieczność zmiany myślenia o suwerenności, sojuszach i własnej sile. Realizm bez cynizmu i wartości wsparte realnymi zdolnościami stają się warunkiem bezpieczeństwa i wpływu.

W Chinach rodzi się coraz mniej dzieci, a rośnie liczba seniorów. W odpowiedzi Pekin stawia na rozwój tzw. srebrnej gospodarki, która ma uczynić ze starości nowy motor wzrostu. W perspektywie dekady sektor ten ma wytwarzać nawet 10 proc. PKB.

Amerykanie źle oceniają Donalda Trumpa przede wszystkim ze względu na sposób, w jaki zarządza gospodarką. Większość uważa, że sytuacja ekonomiczna kraju pogorszyła się, a prezydent robi zbyt mało, żeby zwalczyć rosnące ceny i zapobiec zwiększającym się kosztom życia.

Złoto wraca do łask banków centralnych na całym świecie, a amerykański dolar traci status bezdyskusyjnego filaru rezerw walutowych. Badania z czerwca 2025 roku pokazują bezprecedensową zgodność: niemal wszystkie banki centralne oczekują wzrostu znaczenia złota, podczas gdy większość przewiduje spadek udziału dolara. Na tym tle Polska, dynamicznie zwiększająca swoje zasoby kruszcu, wpisuje się w globalny trend redefinicji bezpieczeństwa finansowego w warunkach rosnącego ryzyka geopolitycznego i erozji zaufania do instytucji emitenta najważniejszej waluty świata.

Minęło ćwierć wieku, odkąd Ekwador zrezygnował ze swojej waluty i zastąpił ją dolarem amerykańskim. Wnioski, które da się wyciągnąć z tego eksperymentu, są wieloznaczne. Pogodzić mogą wszystkich: zarówno twardogłowych antyinflacyjnych liberałów, jak i praktykujących demokratycznych socjalistów.

Wszystko, co istnieje w Rosji, traktowane jest jako zasób. Nie tylko rzeczy fizyczne, lecz także praca czy edukacja. Te zasoby są kontrolowane przez władzę, a inne podmioty otrzymują te rzeczy tymczasowo – na czas, kiedy robią to, co państwo im zleciło.

Po pierwsze, biznes nie gryzie, a deregulacja to nie jest brzydkie słowo. Po drugie, konkurencyjność to nie tylko sprawa polska, ale gospodarcze być albo nie być Europy. Po trzecie, demografia i polityka migracyjna – gospodarcza lista przebojów roku 2025 według Grażyny Piotrowskiej-Oliwy.

470 tys. zł rocznie w Australii i blisko 400 tys. zł w Niemczech – tak zarabiają nauczyciele w krajach, do których Polska właśnie dołączyła gospodarczo. Nowe zestawienie z grupy „Dealerzy wiedzy” pokazuje, że polski nauczyciel dyplomowany zarabia nawet 5 razy mniej niż jego koledzy z czołówki G20. Zobacz szczegółowe porównanie płac i czasu pracy w 2026 roku.

Brytyjska gospodarka nieco się ożywi, ale nie należy oczekiwać cudów. O ile jednak katastrofa jest mało prawdopodobna, to równie mało realne jest, aby Wielka Brytania zaskoczyła pozytywnie. Jak w tym wszystkim porusza się premier Keir Starmer?

Wzrost podatków i ograniczenie wydatków publicznych w krótkim okresie nigdy nie jest korzystne dla tempa wzrostu gospodarczego. Takie kroki nie są też popularne społecznie. Ale równoważenie finansów publicznych w średnim i długim okresie jest korzystne dla gospodarki i opłacalne dla polityków bez względu na to, czy już sprawują, czy dopiero będą sprawować władzę.