zasiłek chorobowy

Bez taryfy ulgowej na czas pandemii, czyli 30 dni – tyle muszą czekać lekarze stażyści na prawo do zasiłku chorobowego, jeżeli pomiędzy datą rozpoczęcia stażu i zakończenia studiów upłynęło więcej niż 90 dni. W normalnej sytuacji to nie problem, ale obecnie już w pierwszym miesiącu pracy wielu z nich trafiło na kwarantannę lub zwolnienie. I zostało bez żadnych świadczeń.

Osoby odizolowane z powodu kontaktu z zakażonym już nie będą musiały dostarczać ZUS ani pracodawcy zaświadczeń z sanepidu. Organ rentowy sam pozyska dane konieczne do wypłaty świadczeń chorobowych

Pracuję na etacie, a dodatkowo czasami wykonuję umowy zlecenia na rzecz innej firmy. ZUS wydał ostatnio decyzję, w której stwierdził brak prawa do zasiłku chorobowego i zobowiązał do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku. W uzasadnieniu podano, że w okresie niezdolności do pracy wykonywałam pracę na zleceniu, ale faktycznie wyręczał mnie małżonek. Zleceniodawca wyraził na to zgodę i wypłacił wynagrodzenie. Czy w takich okolicznościach decyzja ZUS jest zasadna?

Pracownik został zatrudniony od 1 września 2020 r. W okresie od 1 do 16 września pracował w Polsce, a od 17 września br. został oddelegowany do pracy do Niemiec. Od 28 września do 1 października był niezdolny do pracy z powodu choroby. Jak obliczyć podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego za okres zwolnienia (chorobowe przysługuje od pierwszego dnia niezdolności)? Czy wynagrodzenie za pracę w Polsce i w Niemczech trzeba sumować i uzupełniać do pełnego miesiąca? Ponadto wykonując obowiązki w Polsce, pracownik miał jeden dzień usprawiedliwionej niepłatnej nieobecności. Wynagrodzenie polskie wyniosło 2000,24 zł, a za pracę za granicą 730 euro. Obie pensje są płatne ostatniego dnia każdego miesiąca. Od 26 września pracownik jest w Polsce.