Jan Wróbel

Rada dla aktywu Polski 2050? Nie idźcie do KO, w której was zmielą, negocjujcie z Konfederacją, gdzie może was zmielą, a może nie. Bo Konfederacja, jak się zdaje na wyrost, przynajmniej w kategoriach wizerunkowych postrzegana jest jako ta, która plan na Polskę ma.

Dzieci wyszły, list do Mikołaja został. Prezydent głową pokręcił, pokiwał, rękami ją objął, było nie było, głowę państwa trzymał w rękach, i głośno, ale jakby bezsilnie, tak po polsku, westchnął: – Ja pier...ę.

PiS Jarosława Kaczyńskiego, skądinąd świetnie historię ojczystą znający, zamknął się w formacie piosenek na patriotycznej, szkolnej akademii. Partia Donalda Tuska, nawiasem mówiąc historyka, zachowuje się tak, jakby historia Polski zaczęła się w 2015 r.

Nie wiem, jak nowy marszałek poradzi sobie z innym uzależnieniem niszczącym serca i umysły klasy politycznej – od ciągłego szturchania zwierząt kijem. Gdyby dosłownie traktowano w ten sposób zwierzęta, rzecz byłaby przykra, ale część naszych polityków szturcha metaforycznie – słowem i wpisem. Za zwierzęta robią przeciwnicy polityczni.

Zmiany kulturowe nie następowały na wsi polskiej XIX w. tak szybko, jak zmiany gospodarcze. Przewaga kulturowa i ekonomiczna pozostawała w rękach ziemiaństwa. I to ono miało pomysł na patriotyzm w wersji dla ludu.

Jeżeli ktoś naprawdę zaszkodził Polsce 2050 Szymona Hołowni, to raczej Jarosław Kaczyński, który konsekwentnie nie zostawia miejsca na grę polityczną z partiami koalicji. A także spółka Mentzen – Bosak, która odważyła się rzucić POPiS-owi prawdziwe wyzwanie i została autentyczną trzecią drogą.

Naprawdę wiadomość, że ktoś napisał tekst publicystyczny dla „prawicowej prasy” może być ujęty w rządowym raporcie jako okoliczność obciążająca? Środowisko ministra Żurka nawet nie zauważa, jak bardzo jest pisowskie

Kiedy tylko okazało się, że wizyta Karola Nawrockiego w Białym Domu jest sukcesem, Donald Tusk dał sygnał do chwalenia się jednością. Jednością rządu, opozycji oraz prezydenta wokół tego, co najważniejsze – bezpieczeństwa Polski. Szkoda, że w dniach poprzedzających wyjazd prezydenta było inaczej. Było jak zwykle.

Donald Tusk umiarkowanie pomógł Rafałowi Trzaskowskiemu nieprzemyślanym występem w Polsacie w ostatnim przedwyborczym tygodniu. Ktoś wpatrzony w polskie sprawy może być zdziwiony, że anteną wybraną przez premiera był właśnie Polsat. Nie TVP, zwyczajowo zwana telewizją publiczną, nie TVN, latarnia morska peowskiego elektoratu...

Wielki ekonomista ze mnie nie jest, ale pod wpływem wojny celnej, którą rozpoczęło imperium, zerknąłem do telewizji amerykańskich. A tam, po stronie anty-Trump (kto by pomyślał, dominującej w mediach) szarża za szarżą. Giełda w ruinie. Biały Dom z kartonu. Świat w chaosie. Niebezpieczny szaleniec zniszczył przemysł, handel i usługi USA.

Popularny autor powieści sensacyjnych, a także wzięty publicysta i pasjonat historii hiszpańskiej Arturo Pérez-Reverte wypalił kiedyś, że lewica niszczy jego kraj.

Lepiej zawczasu przygotować się do życia w przyszłej Polsce, tej, w której Karol Nawrocki będzie prezydentem, a Krzysztof Bosak premierem.

Dzieje patriotów są zwyczajowo przedstawiane jako historia konspiratorów lub powstańców, chociaż wiele życiorysów polskich w okresie niewoli dobitnie pokazało wagę innych aktywności. Gdybyśmy (to znaczy ta niewielka część narodu, która miała w rękach dobra ziemskie) powszechnie zamienili chłopom pańszczyznę na czynsz w XVIII w., być może nie śpiewalibyśmy o utraconej ojczyźnie w wieku następnym. 

Zdarzają się wypowiedzi niektórych publicystów, w których przekonują oni o zasadności zasypywania podziałów politycznych. Literalnie rzecz ujmując, zasypanie podziałów politycznych oznacza uśmiercenie demokracji. 

Środowiska domagające się szerszego marginesu swobody dla decyzji o aborcji odbijają się od własnej koalicji jak od ściany. Czy ich los wpłynie na sposób, w jaki traktujemy politykę?

Klaskałem i ocierałem łzy, tak było. Wychodząc z musicalu „1989” człowiek nie wie, czy najpierw ochłonąć z zachwytu, czy najpierw uspokoić serce. Dynamika spektaklu ukazującego, czym jest sztuka – przetworzeniem rzeczywistości pokazującym więcej prawdy niż opowieści świadków i historyczne źródła – wbija w fotel. 

Te słowa padają ostatnio nie raz: niby czemu mam(-y) być bardziej wrażliwi (rozumiejący, empatyczni, obiektywni...) niż Oni. Oni to, rzecz jasna, pisowcy. 

Donald Tusk niemal jednocześnie wsparł kibica domagającego się stadionu dla Ruchu Chorzów oraz wyrolował go. Czy naprawdę kogoś to szokuje, że politycy opozycji nie są jakoś szczególnie wiarygodni, dalekowzroczni itd.? Jeżeli tak, to współczuję. A może trochę zazdroszczę, bo byłoby komfortowo mieć taki prosty obraz świata: nasi wspaniali, tamci zła giganci.