Joanna Klimowicz

Przedsiębiorca zatrudnił bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy. Na mocy umowy o refundację kosztów wyposażenia stanowiska pracy otrzymał dotację w wysokości 10 tys. zł. Pracownik po przepracowaniu sześciu miesięcy stawił się do pracy w stanie nietrzeźwym. Pracodawca pomimo tego nie rozwiązał z nim umowy o pracę, gdyż w urzędzie pracy poinformowano go, że wówczas istnieje konieczność zwrotu refundacji. Czy to jest prawda?

Pracownik był zatrudniony w urzędzie gminy jako główny księgowy. W związku z wyborem na stanowisko radnego złożył wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego na czas sprawowania mandatu. Po czterech latach został wybrany na kolejną kadencję do rady gminy. Nie składał następnego wniosku o urlop bezpłatny, ponieważ był pewien, że okres urlopu został automatycznie wydłużony na czas drugiej kadencji. Wkrótce otrzymał jednak od pracodawcy świadectwo pracy, w którym stwierdzono, że jego stosunek pracy z urzędem gminy wygasł. Czy pracodawca miał rację?

Polski pracodawca podpisał kontrakt z holenderskim inwestorem na budowę centrum handlowego w Hadze. W tym celu delegował do pracy na placu budowy 50 swoich pracowników. Zapewnił im płacę minimalną wymaganą przez holenderskie przepisy. Na miejscu zgłosili się do niego przedstawiciele lokalnych związków zawodowych, żądając przystąpienia do układu zbiorowego pod groźbą blokady placu budowy. Co w tej sytuacji powinien zrobić pracodawca?

Pracownik zatrudniony w polskim przedsiębiorstwie został oddelegowany do pracy w Szwecji na okres sześciu miesięcy. Jego umowa o pracę została zmieniona za porozumieniem stron, w którym jako miejsce wykonywania pracy wskazano Sztokholm. Pracownik po kilku tygodniach zażądał od pracodawcy pokrycia kosztów związanych z podróżą służbową. Czy pracownik mógł żądać uregulowania tych kosztów?

Pracownik nie korzystał z urlopu wypoczynkowego przez ostatnie pięć lat. 15 kwietnia 2009 r. pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia. Po upływie trzech tygodni od otrzymania pisma pracownik wniósł pozew do sądu pracy, domagając się odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie umowy oraz ekwiwalentu za niewykorzystany przez pięć lat urlop. Pracodawca podniósł w odpowiedzi na pozew, że obydwa roszczenia są niezasadne, a ponadto zostały zgłoszone po terminie. Kiedy przedawnia się prawo do ekwiwalentu?

Radosław C. został zatrudniony przez agencję pracy tymczasowej na okres sześciu miesięcy. Po przepracowaniu trzech miesięcy złożył do pracodawcy użytkownika wniosek o udzielenie mu urlopu wypoczynkowego w wymiarze dziesięciu dni roboczych. Pracownik pilnie potrzebował dni wolnych w celu zorganizowania przeprowadzki do nowego mieszkania. Pracodawca odmówił, uzasadniając, że pracownik nie nabył jeszcze prawa do urlopu w żądanym wymiarze dziesięciu dni roboczych. Wskazał, że wniosek urlopowy nie powinien być skierowany do niego, ale do agencji pracy tymczasowej. Ponadto oświadczył, że pracownikom tymczasowym nie przysługuje urlop na żądanie, albowiem nie mają tu zastosowania przepisy kodeksu pracy. Czy pracodawca ma rację?

Pracownicy wypowiedziano umowę o pracę na czas nieokreślony ze skutkiem na 31 marca 2009 r. W okresie wypowiedzenia dowiedziała się, że jest już w trzecim miesiącu ciąży. Nie poinformowała jednak o tym swojego pracodawcy. Dopiero w kwietniu uzyskała w PIP informację, że może kwestionować skuteczność wypowiedzenia, bowiem jako kobieta ciężarna była szczególnie chroniona przed zwolnieniem. W pozwie złożonym do sądu pracy domagała się przywrócenia do pracy oraz zasądzenia wynagrodzenia za cały okres pozostawania bez pracy. Pracodawca otrzymał odpis pozwu 5 maja 2009 r. Dopiero z jego treści dowiedział się o tym, że pracownica była w ciąży już w dacie składania wypowiedzenia. W jakiej wysokości pracownica otrzyma wynagrodzenie?