Kiedy pracodawca musi zwrócić otrzymaną refundację z Funduszu Pracy

W takiej sytuacji należy przyjąć, że pracodawca ma prawo rozwiązać umowę o pracę z pracownikiem naruszającym swoje obowiązki. Nie będzie on musiał zwracać kosztów refundacji, jeżeli zwróci się do powiatowego urzędu pracy o skierowanie na wolne stanowisko innego bezrobotnego. Wówczas umowa ze starostą może zostać zmieniona przez podpisanie stosownego aneksu. Przedsiębiorca będzie zobowiązany wówczas zatrudniać innego bezrobotnego przez pozostały okres 18 miesięcy.

W myśl art. 46 ust. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, który otrzymał refundację kosztów wyposażenia stanowiska pracy, jest obowiązany dokonać zwrotu otrzymanych środków wraz z odsetkami, jeżeli zatrudniał skierowanego bezrobotnego przez okres krótszy niż 24 miesiące. Szczegółowe zasady przyznawania refundacji określa umowa, jaką pracodawca zawiera ze starostą. W umowie tej pracodawca musi zobowiązać się do zatrudnienia bezrobotnego na wyposażonym stanowisku pracy przez okres co najmniej 24 miesięcy oraz utrzymania w tym czasie wszystkich stanowisk pracy utworzonych w związku przyznaną refundacją.

Ponadto pracodawca pisemnie zobowiązuje się do zwrotu przyznanej refundacji w terminie 30 dni od wezwania w wysokości proporcjonalnej do okresu niezatrudniania bezrobotnych na utworzonych stanowiskach pracy. Co do zasady, pracodawca, który zatrudniał pracownika jedynie przez sześć miesięcy, powinien zwrócić 75 proc. otrzymanej refundacji wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia uzyskania środków.

Powołanych przepisów nie można jednak interpretować w sposób sprzeczny z podstawowymi zasadami prawa pracy. Obowiązuje w nim z jednej strony zasada swobody nawiązania stosunku pracy (art. 11 k.p.). Z drugiej strony, przypadki, w których dopuszczalne jest rozwiązanie umowy o pracę, są szczegółowo uregulowane w przepisach kodeksu pracy.

W myśl art. 52 par. 1 pkt 1 k.p. pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu oznacza, że pracodawca wprawdzie nie musi skorzystać z uprawnienia do rozwiązania umowy, ale nie może zostać pozbawiony tego prawa.

Nie sposób więc przyjąć, że pracodawca będzie miał obowiązek zatrudniać przez 24 miesiące pracownika, który ciężko narusza swoje obowiązki, stawiając się do pracy w stanie nietrzeźwym. Powołane przepisy powyższej ustawy należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić pracodawcy skorzystanie z ustawowych uprawnień bez ryzyka ponoszenia konsekwencji finansowych.

@RY1@i02/2009/241/i02.2009.241.168.004b.001.jpg@RY2@

Joanna Klimowicz, ekspert z zakresu prawa pracy

Joanna Klimowicz

ekspert z zakresu prawa pracy

Art. 46 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).

Par. 1-5 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz.U. nr 62, poz. 512).