Artykuły autora

Opinia

W czasach, kiedy nastąpił niezwykły rozwój agencji reklamowych, zdumiewają wypowiedzi czy plakaty, które wykazują brak smaku lub umiaru. W prowincjonalnym dodatku do wielkiej gazety czytam ogłoszenie dealera samochodów, które - skracam - ma taki oto sens: pamiętamy nieszczęście Hiroszimy, więc zapewnijmy sobie trochę szczęścia i kupmy - nie wymieniam marki - dany japoński samochód. Edmund Klich, kandydat na senatora, reklamuje się z pikującym w dół samolotem. Oszczędzę komentarza. Zaś Adam Hofman, sam zachowujący się na co dzień - delikatnie mówiąc - prymitywnie, wypowiada się o chłopach, jakby stracił wszelkie poczucie smaku i przyzwoitości.

Przyglądając się wewnętrznemu życiu partii politycznych, wielu z nas dochodzi do wniosku, że nie jest oczywiste, do czego są nam potrzebne takie partie. Najprostsza odpowiedź brzmi: po to, żeby móc przeprowadzić wybory, które spowodują, że zostanie utworzony rząd. W zapleczu tej odpowiedzi jest jednak pytanie o to, czy partie polityczne różnią się na tyle i oferują nam na tyle wyraźne nadzieje, że wiemy, dlaczego na nie głosujemy. I tu pojawia się problem.

Nawet tak zamożne państwo jak Dania zmierza do przedłużenia wieku emerytalnego oraz do ograniczenia świadczeń socjalnych. Na czym polega problem z wiekiem emerytalnym i dlaczego nikt nam tego po ludzku nie wytłumaczy? Dlaczego w ogóle proponowane zmiany w zakresie uprawnienia do pobierania emerytury w czasie pracy (po osiągnięciu odpowiedniego wieku), zmiany w OFE i liczne formy skubania obywateli odbywają się bez kontroli i bez jasnego tłumaczenia ludziom o co chodzi? Dlaczego państwo nas oskubuje, gdzie może, a nie podaje istotnych powodów i konsekwencji tych działań? To znaczy powodów się domyślamy, wiemy, że chodzi o łatanie budżetu, ale czy nie lepiej byłoby o tym mówić wprost?