Bez smaku i umiaru

Skąd taka kompletna utrata poczucia smaku? Nie wspominam już o reklamach erekcyjnych czy dotyczących kłopotów trawiennych. Pierwsze pytanie brzmi: czy jednak prasa i inne media - mimo iż teoretycznie nie odpowiadają za treść reklamy, o ile prawo nie jest naruszane - nie powinny chociażby minimalnie ingerować? Czasem wystarczy zwrócić uwagę, ale na ogół po prostu nikt tych reklam przed drukiem czy wyemitowaniem nie czyta ani nie ogląda. Niby to nie wina mediów, ale skąd Polacy mają wynieść poczucie smaku - coraz rzadziej z domu. Więc istnieje odpowiedzialność pośrednia, której nie da się uniknąć. Ponadto, i po drugie, dlaczego sami reklamujący się nie rozumieją niestosowności? Jedyne wytłumaczenie brzmi, ponieważ trwa wyścig, wyścig o wszystko, nawet Hiroszima jest dobra, jeżeli zwróci uwagę czytelnika. Na wolnym rynku ta rywalizacja jest nieunikniona, ale czy i w tym zakresie nie powinny obowiązywać pewne ograniczenia? Naturalnie nie prawne, lecz obyczajowe. Skoro nie obowiązują, to znaczy, że wielu z nas zatraciło poczucie obyczajowej przyzwoitości, normy, smaku, a proces ten będzie się tylko nasilał.