Woś obserwuje: współczesny kapitalizm między niebem a ziemią [FELIETON]
Żyjący w V w. p.n.e. Sun Zi napisał, że na zwycięstwo wpływ mają ziemia oraz niebo. Ziemią chiński strateg nazywał te rzeczy, na które mamy wpływ; a niebo to dla niego to wszystko, co znajduje się poza naszą kontrolą. Nowa, ciekawa praca australijskich ekonomistów dowodzi, że we współczesnym kapitalizmie nieba jest więcej niż kiedykolwiek.
Po II wojnie światowej w gospodarkach kapitalistycznych wytworzył się model na wskroś ziemski. Rządy i banki centralne nauczyły się reagować na zmienność cyklu koniunkturalnego w ten sposób, by go wygładzać. Zwiększone bezrobocie dało się naprawić obniżkami stóp procentowych i luźną polityką fiskalną. Gdy w konsekwencji nadchodziła zwiększona inflacja, stopy szły w górę, a wydatki rządowe cięto. Tak to działało aż do kryzysu roku 2008. I nie chodzi o to, że w gospodarkach zachodnich nie było wcześniej krachów. Były. Rzecz w tym, że establishmentowi udawało się nas utrzymywać w przekonaniu, że panuje on nad sytuacją.
Skorzystaj z promocyjnej subskrypcji
już od 9,90 zł za pierwszy miesiąc.
Zyskaj dostęp do treści.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z promocyjnej subskrypcji
już od 9,90 zł za pierwszy miesiąc.
Zyskaj dostęp do treści.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.