Nie tylko Rosja zyskuje na kryzysie. Komu pomogła irańska blokada cieśniny Ormuz?

Nie wszyscy są w równym stopniu narażeni na skutki wielkich perturbacji w krwioobiegu światowej gospodarki, których źródłem jest blokada cieśniny Ormuz. Największymi odbiorcami paliw i półproduktów z Zatoki Perskiej były gospodarki Azji Południowej i Wschodniej, i to one jako pierwsze odczuły następstwa zakłóceń w łańcuchach dostaw. Okoliczności zmuszają je do podjęcia zaostrzonej rywalizacji z Europą – drugim wielkim importerem surowców energetycznych – której przedmiotem są dostawy spoza Bliskiego Wschodu. Ich objawem są m.in. identyfikowane przez serwisy monitorujące transport morski przypadki przekierowań do Azji ładunków gazu skroplonego będącego już w drodze do portów europejskich.

Ameryka traci na kryzysie, ale mniej. Nierówne koszty blokady

Inna na tym tle jest sytuacja gospodarki USA, która, choć nie jest impregnowana na impulsy ze światowych rynków, sama w nieznacznym stopniu polegała na dostawach z Zatoki Perskiej. Kontrast jest szczególnie wyraźny w przypadku lokalnie produkowanego gazu, który pozostaje w USA dobrem szeroko dostępnym, a jego marcowe ceny na rynku hurtowym były, według danych Banku Światowego, średnio niemal sześciokrotnie niższe niż w Europie (dla porównania w poprzednim miesiącu przebicie było ok. trzykrotne). Nierówne koszty blokady odzwierciedlają także regionalne indeksy giełdowe, które wskazują na znacząco mniejsze straty wśród dużych firm notowanych na rynku amerykańskim w porównaniu z tymi z Azji i Europy.