areszt

Gros rozwiązań zawartych w prezydenckim projekcie zmian w kodeksie postępowania karnego jest zaczerpniętych wprost z zawetowanej nowelizacji przygotowanej przez rząd. Ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości słyszymy jednak, że nawet drobne różnice wymagają analizy.

Próba przeforsowania przepisów kodeksu postępowania karnego, które miały ucywilizować kwestię stosowania tymczasowych aresztów, spełzła na niczym za sprawą prezydenckiego weta. Zdaniem prawników taki ruch jedynie zaostrzy narastający od wielu lat problem.

W debacie publicznej coraz częściej słychać głos, że urzędnicy powinni odpowiadać za swoje błędy także finansowo, z użyciem swojego majątku prywatnego. Wielu obywatelom trudno zrozumieć sens tego, że za oczywiście błędne decyzje płaci „państwo”, a zatem my wszyscy. Bo jeśli obywatel ponosi konsekwencje cudzej pomyłki, to dlaczego jej autor miałby czuć się bezpiecznie?

Adwokaci winią sędziów, sędziowie – prokuratorów. Ci ostatni bronią się, że spełniają oczekiwania władzy i opinii publicznej. W kwestii rosnącej wciąż liczby tymczasowych aresztów każdy ma jednak nieczyste sumienie.

Skazani kalkulują: jeśli złożą apelację, w areszcie przesiedzą jeszcze wiele miesięcy, a może i lat. Dlatego niektórzy wolą odpuścić, iść do więzienia, gdzie będą mieć większy kontakt ze światem, a często szansę na pracę i jakieś rozrywki.

Nie ma maksymalnych granic stosowania tymczasowego aresztowania, a przepisy pozwalają izolować oskarżonego na podstawie samej surowości grożącej sankcji. Takie rozwiązania mogą być niekonstytucyjne