makroekonomia

Jak powinna wyglądać polityka pieniężna w warunkach niepewności? Cytując prezesa EBC Mario Draghiego z 2019 r.: „W ciemnym pomieszczeniu poruszasz się małymi krokami”. To podejście jest znane jako zasada Brainarda.

Polacy w ostatnich latach szybko zwiększają swoje oszczędności, a wartość aktywów finansowych liczona jest już w bilionach złotych. Pod względem PKB na mieszkańca coraz częściej porównujemy się z Zachodem, a niektóre kraje, niegdyś wyraźnie bogatsze, zaczynamy doganiać. Problem w tym, że za imponującymi kwotami wciąż kryje się zasadnicza słabość.

Minęło ćwierć wieku, odkąd Ekwador zrezygnował ze swojej waluty i zastąpił ją dolarem amerykańskim. Wnioski, które da się wyciągnąć z tego eksperymentu, są wieloznaczne. Pogodzić mogą wszystkich: zarówno twardogłowych antyinflacyjnych liberałów, jak i praktykujących demokratycznych socjalistów.

Nobla z ekonomii w ubiegłym roku przyznano m.in. Philippe’owi Aghionowi za odkrycie, że innowacje są ważne dla wzrostu gospodarczego. Wydaje się, że można by powtórzyć za komiksowym Obeliksem: „Ale głupi ci Rzymianie…”.

Wzrost podatków i ograniczenie wydatków publicznych w krótkim okresie nigdy nie jest korzystne dla tempa wzrostu gospodarczego. Takie kroki nie są też popularne społecznie. Ale równoważenie finansów publicznych w średnim i długim okresie jest korzystne dla gospodarki i opłacalne dla polityków bez względu na to, czy już sprawują, czy dopiero będą sprawować władzę.

Rok 2025 powoli zbliża się do końca, co pozwala na pierwsze podsumowania i naturalnie budzi pytania, co przyniesie kolejny. Czy Rada Polityki Pieniężnej będzie miała w nadchodzącym roku tyle pracy, co przez ostatnie miesiące? Czy inflacja raz jeszcze sprawi niespodziankę?

Spadek publicznego finansowania R&D może wyjaśniać nawet 30 proc. spadku tempa wzrostu produktywności w USA w drugiej połowie XX w. Być może dziś jest trudniej o nowe innowacje przekładające się na wzrost, ale można domniemywać, że spadek wydatków na badania nie pomógł w znajdowaniu innowacji.

W wyniku globalizacji zachodni kapitał, owszem, popłynął w stronę reszty świata, ale jednocześnie – i bardzo szybko – zaczął na Zachód wracać. Ale co znamienne – w zupełnie inne miejsce: porzucał na Zachodzie inwestycje produkcyjne, co skutkowało likwidacją miejsc pracy w wytwórczości, zaś wracał do centrów finansowo-bankowych.

Dane o wzroście PKB w I kw. 2023. były lepsze od oczekiwań. Ekonomiści ankietowani przez PAP w większości przypadków wstrzymują się jednak ze zmianą prognoz na cały rok; chcą poznać dokładniejsze dane.

Hamowanie było w lutym mocniejsze od oczekiwań. Za sprawą realnego spadku wynagrodzeń zmniejsza się też konsumpcja.

Ceny produktów spożywczych na świecie idą w dół, ale licząc w złotych, wciąż rosną.

Wzrost kosztów życia przy realnym spadku wynagrodzeń sprawia, że wydatki gospodarstw domowych przestały rosnąć.

Produkcja przemysłowa w styczniu wzrosła o 2,6 proc. rdr, a w porównaniu z poprzednim miesiącem spadła o 2,5 proc. - podał Główny Urząd Statystyczny.

Na koniec stycznia 2023 r. oficjalne aktywa rezerwowe Polski, zarządzane przez NBP, wynosiły 154,4 mld euro, a w przeliczeniu na dolary amerykańskie 167,2 mld dol. - poinformował we wtorek bank centralny.

Okres najsilniejszego spadku cen surowców na globalnych rynkach prawdopodobnie już się zakończył. Decydującym czynnikiem napędzającym przecenę było spowolnienie w najważniejszych zachodnich gospodarkach przy jednoczesnym niskim tempie wzrostu gospodarczego Chin. To wpływało na coraz niższe prognozy popytu.

- Wydaje się, że budżet na 2023 r. jest realistyczny i ostrożny. Deficyt ok. 2 proc. PKB, po odjęciu wydatków na armię, nie jest poziomem, który wskazywałby na znaczną ekspansję fiskalną w roku wyborczym - mówi Łukasz Czernicki główny ekonomista Ministerstwa Finansów

Dane z handlu i budownictwa potwierdzają spowolnienie w gospodarce.

Duże podwyżki cen wymuszają podnoszenie stóp procentowych. Jutro cykl zacieśniania polityki rozpocznie Europejski Bank Centralny.

Światowe ceny surowców wyhamowały, RPP zwalnia tempo podwyżek, ale ekonomiści spodziewają się, że koszt pieniądza we wrześniu jeszcze pójdzie w górę, prawdopodobnie o 0,5 pkt proc.