miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Organy architektoniczno-budowlane, badając zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania, nie są automatycznie związane zaświadczeniem o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Do takich wniosków doszedł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

Właściciele nieruchomości, przedsiębiorcy i deweloperzy podczas konsultacji społecznych dotyczących planu ogólnego, mogą składać uwagi do jego projektu. Te mogą dotyczyć np. zmiany strefy planistycznej lub – co dziś kluczowe – objęcia działki obszarem uzupełnienia zabudowy. Czy jednak postulaty mają szansę, by gmina je uwzględniła, czy też konsultacje są jedynie formalnością?

Zawieszenie do końca 2026 roku kar nakładanych na gminy za brak wydanej w terminie decyzji dot. warunków zabudowy to jedna ze zmian, które przewiduje opublikowany w czwartek rządowy projekt noweli ustawy o planowaniu przestrzennym. Ma to związek ze znacznym wzrostem liczby składanych wniosków.

Według Michała Jarosa, wiceministra rozwoju i technologii, przyjęcie planów ogólnych do czerwca 2026 r. jest nierealistyczne. Przedstawiciele gmin mówią o końcu 2027 r. Obawiają się jednak dalszego wydawania decyzji WZ

Prowadzę firmę i niedawno sprzedałem działkę, która po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zyskała nowy status – z rolnej stała się budowlaną. Potrzebowałem środków na utrzymanie płynności, więc sprzedałem ją innej firmie. Teraz wójt gminy naliczył mi opłatę planistyczną w wysokości ok. 10 tys. zł z tytułu wzrostu wartości tej nieruchomości. Czy miał do tego prawo?

Nie każdy ma prawo złożyć skargę na uchwałę rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Może to zrobić tylko osoba, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. W niektórych sytuacjach legitymację procesową mogą wykazać również właściciele działek sąsiednich, a nawet sąsiednie gminy.

Teza o konieczności uwzględnienia w miejscowym planie strefy omiatania rotora w obszarze przeznaczonym pod elektrownie wiatrowe wywołała niemałe poruszenie w branży. Niesłusznie, bo orzecznictwo w tej sprawie było znane już wcześniej, jeszcze przed wprowadzeniem zasady 10h. W opinii jednej z regionalnych dyrekcji ochrony środowiska (RDOŚ) do projektu miejscowego planu pod wiatraki organ wyraźnie podkreślił, że rzut poziomy rotora powinien się znajdować w obszarze przeznaczonym pod elektrownie wiatrowe.

Wójt rozpoznał wniosek inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzając, że planowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp). Czy wobec tego może zakończyć na tym postępowanie i wydać decyzję odmawiającą uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla danego przedsięwzięcia, czy też powinien przeprowadzić pełną procedurę oceny oddziaływania na środowisko, również w zakresie uzgodnień z właściwymi organami?

Inwestorzy nie składają wniosków o uchwalenie ZPI, trwają co najwyżej nieformalne rozmowy. Wątpliwości budzą sama procedura i zakres inwestycji uzupełniającej

Reforma planowania przestrzennego, która weszła w życie 24 września br., rodzi wiele pytań o wpływ nowych instytucji prawnych (w szczególności planu ogólnego) na zakres władztwa planistycznego gminy, uprawnienia właścicieli nieruchomości do zagospodarowania przestrzeni w ramach prawa własności, a także o możliwości dochodzenia ewentualnych roszczeń odszkodowawczych. Kwestie te w ograniczonym stopniu miały znaczenie w poprzednim reżimie prawnym, gdy aktem poprzedzającym uchwalenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego było studium. Jednak teraz stają się istotne, bo w miejsce studium pojawia się plan ogólny, który ‒ w odróżnieniu od studium ‒ jest aktem prawa miejscowego i ma znaczenie dla określenia treści innych aktów planowania przestrzennego. Niestety, analizując przepisy zmienione na mocy ustawy z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1688; dalej: nowelizacja), nie zawsze można w sposób jednoznaczny odpowiedzieć na powyższe pytania. Okazuje się, że nowe przepisy są niespójne albo niejednoznaczne. Do momentu pojawienia się pierwszych orzeczeń sądów (administracyjnych i cywilnych) wiele kwestii będzie z pewnością przedmiotem rozmaitych interpretacji, zapewne nierzadko ze sobą sprzecznych.

7 stycznia 2023 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprawiająca sytuację właścicieli nieruchomości, którzy wpadli w tzw. lukę planistyczną. Ich roszczenia mogą być teraz korzystniej wyceniane niż w poprzednim stanie prawnym

Jeżeli uproszczona ścieżka stanie się podstawową procedurą, będziemy mieli do czynienia z narastaniem sąsiedzkich konfliktów i zwiększeniem liczby obiektów niezgodnych z planami miejscowymi. A czy faktycznie wpłynie to pozytywnie na rozwój mieszkalnictwa? Nie sądzę - mówi Piotr Fokczyński, prezes Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej.

W nowej wersji projektu nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pojawia się przepis nakładający sankcje za zagospodarowanie terenu niezgodnie z planem miejscowym. Część prawników już teraz uważa, że powinno się go dopracować