Plan miejscowy to nie studium
Wymóg braku sprzeczności planu miejscowego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie oznacza prostego przeniesienia ustaleń z jednego dokumentu do drugiego. To do gminy należy dopuszczalna prawem interpretacja studium i jego uszczegółowienie w planie – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.
Chodziło o uchwałę Rady Gminy Krośnice w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: plan miejscowy) zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez wojewodę dolnośląskiego. Wojewoda domagał się stwierdzenia nieważności uchwały ze względu na – w jego ocenie – istotne naruszenie art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzenny (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 503 ze zm.). Pierwszy z przywołanych przepisów wskazuje, że ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, natomiast drugi określa, że rada gminy uchwala plan miejscowy po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.