miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Jeżeli w wyniku uchwalenia lub zmiany planu miejscowego wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty ją zbywa, to w ciągu pięciu lat od wejścia w życie stosownej uchwały wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera opłatę planistyczną. Jej ustalenie nie jest proste. Problem z tym mają przede wszystkim samorządy, które rzadko lub wręcz incydentalnie nakładają tę opłatę. Problemy te wynikają nie tylko z niewłaściwej interpretacji prawa lub niedopełnienia procedur przez urzędników i rzeczoznawców majątkowych, ale także są pokłosiem błędów rachunkowych. W efekcie decyzje dotyczące naliczenia tej jednorazowej daniny z powodzeniem są zaskarżane do sądów administracyjnych, o ile wcześniej nie zostały uchylone przez samorządowe kolegia odwoławcze. Wskazujemy, na co powinny zwrócić uwagę gminy, wykorzystując bardzo bogate orzecznictwo w tym zakresie.

Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalane przez gminy są aktami prawa miejscowego – mogą zatem kształtować prawa i obowiązki właścicieli nieruchomości, które znajdują się na danym terenie. I mogą też dla nich wywoływać negatywne skutki finansowe.