Artykuły autora

Sprawa smoleńska, a ostatnio list Jarosława Kaczyńskiego i rozmowy NATO z Rosją przypominają nam o wiecznie obecnej kwestii rosyjskiej. Polacy zawsze mieli kłopot z tym, jak traktować Rosję. Kłopot tylko po części zrozumiały. Zasadniczo możemy odróżnić trzy postawy: podszytego strachem lekceważenia, poczucia, że jesteśmy znawcami Rosji i jej najlepszymi interpreterami na użytek Zachodu, i wreszcie nieustannej podejrzliwości połączonej z niechęcią. Ostatnio pojawia się szansa na umocnienie czwartej postawy: w miarę normalnego sąsiedztwa, kiedy to nie tyle Polska prowadzi własną politykę z Rosją, ale polityka ta jest częścią szerszej działalności międzynarodowej. Jednak nie jest wcale pewne, czy szansę tę potrafimy wykorzystać.

Zwracamy uwagę na negatywne konsekwencje komunizmu, ale warto przypatrzeć się także z pozoru błahym, ale ciekawym nowym świeckim obyczajom, które pojawiły się w Polsce właśnie na skutek zakłóconej przez komunizm ciągłości. Polska staje się coraz bogatsza, ludzie chcą się bawić i dobrze jeść. Nie wiedzą tylko często, jakie wzory stosować, do kogo się upodabniać. A wzorów jest tak wiele i ich pochodzenie tak rozmaite, że powstaje z tego osobliwa mieszanka.

Taki oto napis dostrzegliśmy, wjeżdżając z Czech do Polski po kilkutygodniowych wakacjach. I chyba pierwszy raz w życiu powrót do kraju sprawił nam autentyczną przyjemność. Na pewno miały na to wpływ ostatnie wydarzenia polityczne, czyli druga tura wyborów śledzona z napięciem na laptopie gdzieś we Włoszech oraz powrót PiS do naturalnego zachowania, tzn. do strzelania sobie po stopach i walenia innych na oślep, co tym razem raczej doprowadzi do rozpadu tej partii. Płakał nie będę.

Nie mam dostatecznego powodu, by nie wierzyć, że na pewien - w każdym razie - czas przygaśnie wojna na górze, ale mimo szlachetnych deklaracji przywódcy PiS nie zniknie wojna na dole, którą wywołano w 2005 r. Zapewne podglebie dla tej wojny było już wcześniej gotowe, ale raz wywołana trwa nadal i potrwa długo. Jakie są jej przejawy i na czym polegają dolegliwości, jakie powoduje?

W tym szczególnym czasie wiele mówimy o potrzebie solidarności i jedności narodowej. Jednak wiemy, że nie udało się zbudować tej solidarności ani po okresie "Solidarności", ani po śmierci Jana Pawła II. Rozsądek wskazuje, że i tym razem będzie to trudne.

Słyszymy, w związku z wątpliwą przyjemnością płacenia podatku, wezwania do oddawania 1 procentu dla fundacji i podobnych instytucji.

Doszły mnie wiadomości na temat olimpiady licealnej z historii sztuki, której zresztą w przyszłości ma już nie być, bo nie ma pieniędzy.