Marcin Piasecki

Trudno konkretnie orzec, dlaczego podpadłem urzędowi skarbowemu. List w tej sprawie jest nad wyraz enigmatyczny i niewiele mówi przeciętnemu podatnikowi, za jakiego się uważam. Nawiasem mówiąc, właściwie dlaczego niewiele mówi? Czy dorzucenie dwóch zdań wyjaśnienia, o co chodzi, przekracza siły aparatu skarbowego? Od razu dodam, że wyjaśnienia niekoniecznie stworzonego specjalnie dla mnie, nie chcę broń Boże nadmiernie angażować urzędników. Wystarczyłaby komputerowa sztanca umieszczana w tego typu pismach za pomocą funkcji "kopiuj" i "wklej". Jestem bowiem prawdopodobnie - ale tego mogę się tylko domyślać - całkowicie standardowym przypadkiem klienta urzędu skarbowego, który dopłacając podatek, pomylił się w kwocie przelewu.

Pozornie ten sklep wyglądał zupełnie normalnie - ot, taki większy supermarket. Czysto, schludnie, jakieś reklamy na ścianach, plansze z informacjami o działach: tutaj słodycze, tam jedzenie dla zwierząt. Tylko towaru kompletnie brak, poza jakimiś tajemniczymi pudłami poustawianymi na jednym z regałów. Ten surrealistyczny obrazek pochodzi sprzed paru lat ze sklepu w Harare, stolicy Zimbabwe, ongiś jednego z najbogatszych państw Afryki, które w biedzie pogrążyły dyktatorskie rządy i towarzysząca im równie obłędna polityka gospodarcza. Dała efekt w postaci gigantycznej inflacji, załamania gospodarki, pustych sklepów i widma głodu, które zajrzało w oczy mieszkańcom miast. Na szczęście reżim trochę się opamiętał, powstrzymał swoje gospodarcze zakusy, zdusił inflację. Galopada cen wyhamowała, towary wróciły do sklepów, dyktatura pozostała. Oby na krótko.

Po jej twarzy spływały wielkie łzy. Blada, roztrzęsiona. Rozmowa trwała pół godziny. W ciągu tych trzydziestu minut zdążyła powtórzyć kilkadziesiąt razy: - Jezusie, co ja zrobiłam, co ja zrobiłam? I w kółko to "Jezusie", "Jezusie"...

Wywiad z Markiem Woszczykiem, prezesem URE o liberalizacji rynku gazu, zagrożeniu niedoborem prądu i przydomowych elektrowniach

Ta firma w historii motoryzacji zapisała się tym, że najdłużej na Zachodzie produkowała auta z silnikami dwusuwowymi. Co prawda końcówka lat 60., kiedy ostatnie dwusuwy opuściły zakłady w Trollhatan, to żaden wynik wobec socjalistycznego przemysłu z PRL i NRD, który trwał przy tym rodzaju silnika aż do lat 80. zeszłego wieku w postaci syren, trabantów i wartburgów.

Ten problem ma znaczna część polskich przedsiębiorców, zmierzyć się z nim musiał autor niniejszego tekstu. Ten problem to firma, z którą od lat robimy interesy, którą nam zarekomendowano, która ma doskonałą pozycję na rynku, jest rzetelna i ma świetne referencje. I ma tylko jedną poważną wadę: nie płaci swoim kontrahentom.

Remontujemy wagony, zwiększamy składy - wylicza prezes PKP Intercity Janusz Malinowski