planowanie i zagospodarowanie przestrzenne

Gminy zyskały dodatkowe pół roku na sporządzenie planów ogólnych. Nowelizacja wydłużyła też obowiązywanie studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz doprecyzowała niejasne przepisy i zlikwidowała luki prawne. Zasadą będą terminowe pięcioletnie decyzje WZ, natomiast bezterminowe będą tylko te, które uprawomocnią się przed 1 stycznia 2026 r.

Truizmem jest stwierdzenie, że bez magazynów energii nie będzie transformacji energetycznej. Inercja i niestabilność pozyskiwania energii ze źródeł OZE muszą zostać ustabilizowane dzięki magazynom energii. Dodatkowo, z uwagi na obawy związane z pożarami tego typu urządzeń, jak też na niską opłacalność magazynów o niewielkiej pojemności, kluczowe znaczenie będą mieć wielkoskalowe magazyny energii na terenach otwartych. Niestety, nad takimi instalacjami ponownie zbierają się czarne chmury, ponieważ ustawodawca, mimo zdefiniowania pojęcia magazynu energii w prawie energetycznym, nadal nie zadbał o jego jasny status w kontekście planistycznym. Sprawa wymaga pilnej interwencji ustawodawczej.

Do postanowień miejscowego planu uchwalonego przez radę gminy, w szczególności tych ograniczających własność, nie można stosować wykładni rozszerzającej

NOWE PRAWO. Wydając decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, wójtowie, burmistrzowie i prezydenci powinni się upewnić, czy w danym postępowaniu stosuje się jeszcze przepisy rozporządzenia z 2003 r. czy już z 2024 r. Jeśli oprą rozstrzygnięcie na błędnej podstawie prawnej, zaryzykują uchyleniem decyzji przez organ odwoławczy lub stwierdzeniem jej nieważności. Poniżej przedstawiamy szczegółowo różnice pomiędzy rozporządzeniem z 2024 r. a tym z 2003 r.

To aberracja – twierdzą urbaniści. Ministerstwo Rozwoju i Technologii daje jednak starostwom powiatowym dodatkowe trzy lata na opracowanie w pełni elektronicznych map i baz danych

Eksperci uważają, że dobrym rozwiązaniem byłoby przygotowywanie jej razem z planami ogólnymi. A to dlatego, że plany mają służyć wykonywaniu polityki przestrzennej określonej w strategii 

Ubiegłoroczna nowelizacja ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadziła prawdziwą rewolucję w zakresie lokalizacji zabudowy i infrastruktury. Wraz z nią pojawiły się nowe instytucje prawne, w tym m.in. plany ogólne czy zintegrowane plany inwestycyjne oraz rozwiązania dotyczące wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Szczególną nowością są obszary uzupełnienia zabudowy. Sporządzając plan ogólny, gmina będzie mogła wyznaczyć – oprócz stref planistycznych – również właśnie takie obszary. I wyłącznie na nich (z pewnymi wyjątkami) możliwe będzie uzyskanie warunków zabudowy. Co jednak istotne – te obszary nie mogą być wyznaczane dowolnie. Podstawą do ich wyznaczenia na planach ma być występowanie na danym terenie zabudowy określonego rodzaju, w dodatku w odpowiedniej liczbie. Szczegółowe warunki określa rozporządzenie ministra rozwoju i technologii z 2 maja 2024 r. w sprawie sposobu wyznaczania granic obszaru uzupełnienia zabudowy w planie ogólnym gminy (Dz.U. poz. 729; dalej: r.s.w.g.), które weszło w życie 16 maja 2024 r. Rozporządzenie nie jest długie, lecz używa bardzo technicznego, specjalistycznego języka. Odcyfrowanie jego treści wymaga w zasadzie wiedzy planistycznej. W poniższym poradniku prawnik połączył swoją wiedzę z wiedzą planisty. Odpowiadamy w nim na zasadnicze pytanie, które nurtuje obecnie nie tylko gminy, lecz także wszystkich posiadaczy gruntów rolnych: jak wygląda w praktyce wyznaczanie obszarów uzupełnienia zabudowy? Opisujemy etap po etapie i krok po kroku, jak będzie przebiegał ten proces, a także wskazujemy, jak po zmianach będą wydawane WZ-ki, czyli decyzje o warunkach zabudowy. ©℗

Jeżeli w wyniku uchwalenia lub zmiany planu zostanie jedynie wyłączona możliwość prowadzenia konkretnej działalności gospodarczej, bez zmiany wcześniejszego przeznaczenia nieruchomości, to jej właściciel nie otrzyma odszkodowania, mimo że nabył ją właśnie po to, aby prowadzić taki biznes

Ustalenia władz lokalnych będą miały wpływ na uchwalane plany miejscowe i decyzje o warunkach zabudowy. A to oznacza, że zainteresowani kupnem nieruchomości inwestorzy powinni już składać wnioski do takiego planu