ETPC

Gdy mundial wchodzi w decydującą fazę i piłka nożna interesuje prawie wszystkich, zapada wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie de Carvalho Marques i inni przeciwko Portugalii (skarga nr 29703/19 i inne). Wniosek z niego: czym innym jest krytykowanie pracy sędziów, a czym innym rozpowszechnianie teorii spiskowych.

Projekty pism procesowych, których celem jest obciążenie neosędziów kosztami odszkodowań wynikających z ich działalności, mogłyby zostać opublikowane jeszcze w wakacje

ETPC wydał wyrok w sprawie Taleski i inni przeciwko Macedonii Północnej (skargi nr 34261/23 i 7877/24). Sprawa dotyczyła zgodności ustawowego mechanizmu umożliwiającego uchylenie ułaskawień prezydenckich, które wcześniej uznawano za ostateczne i nieodwołalne, z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Wyrok w sprawie Karchava przeciwko Gruzji to istotne potwierdzenie bardzo silnie osadzonych standardów wolności pokojowego protestowania, jakie przez ostatnie dekady wypracował Europejski Trybunał Praw Człowieka. ETPC podkreślił, że samo zatrzymanie i osadzenie w areszcie pokojowego demonstranta stanowi środek o wyjątkowo dolegliwym charakterze i wywołuje efekt mrożący..

W jednogłośnym orzeczeniu z 26 maja 2026 r. ETPC stwierdził, że w przypadku J.B. nie doszło do naruszenia art. 13 (prawo do skutecznego środka odwoławczego) w związku z art. 3 (zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania) Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Dostrzegł jednak naruszenie art. 3 konwencji w związku z warunkami przetrzymywania skarżącego w Grecji.

Sprawa dotyczyła granic uprawnień policji w sytuacjach protestów oraz ochrony przysługującej dziennikarzom obecnym na demonstracjach w celu gromadzenia i przekazywania informacji. ETPC podkreślił, że realizują oni funkcję „publicznego stróża” poprzez relacjonowanie działań policji wobec demonstrantów.

W sprawie Kaya przeciwko Belgii ETPC uznał, że udział tego samego sędziego w procesie przed I instancją i w postępowaniu kasacyjnym mógł wywołać obiektywnie uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. W konsekwencji mógł także podważyć bezstronność samego sądu kasacyjnego przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej.

W skardze złożonej do Trybunału w Strasburgu Anna Korwin-Piotrowska, Krystian Markiewicz, Maciej Taborowski i Marcin Dziurda podnoszą m.in., że objęcie funkcji sędziego TK wymagało rezygnacji z dotychczasowej aktywności zawodowej, podczas gdy równocześnie zostali pozbawieni możliwości wykonywania nowego urzędu. Sytuacja ta wywołała więc istotne skutki zawodowe, osobiste i finansowe.

Wyrok ETPC z 21 maja 2026 r. w sprawie Sobczyńska przeciwko Polsce (skarga nr 62765/14) oraz dwóch połączonych spraw (Klepacz p. Polsce i Brukiewicz p. Polsce) dotyczył odmowy powołania skarżących na stanowiska sędziowskie przez Prezydenta RP mimo pozytywnej rekomendacji KRS. Skarżący nie mogli skutecznie zakwestionować decyzji organów państwa ani uzyskać wyjaśnienia powodów odmowy nominacji.

Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 19 maja 2026 r. w sprawie Miladze p. Gruzji (skarga nr 41585/23) dotyczy granic wolności słowa w internecie, w szczególności w mediach społecznościowych. Stanowi przykład określenia przez ETPC jej granic – pomimo bardzo silnych gwarancji, jakie jej dotyczą.

Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał dwa wyroki w sprawach skarg skierowanych przeciwko Bułgarii, które dotyczyły braku ochrony przed nienawiścią do Romów szerzoną przez jednego z polityków. ETPC wypowiedział się już na ten temat w 2021 r. w wyroku w sprawie Budinova przeciwko Bułgarii, w którym uznał, że brak takiej ochrony może stanowić naruszenie praw całej atakowanej grupy.

Projekt ustawy mający na celu wzmocnienie nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną nie przewiduje informowania osoby, której dane osobowe były niejawnie przetwarzane w ramach kontroli operacyjnej, o fakcie tej kontroli po jej zakończeniu, w sytuacji, gdy zastosowana kontrola nie doprowadziła do zebrania dowodów potwierdzających popełnienie przez nią przestępstwa – uważa prezes UODO Mirosław Wróblewski.

Wyrok w sprawie Kanev i Bułgarski Komitet Helsiński przeciwko Bułgarii (skarga nr 45864/22) odpowiada na pytanie, jakie środki ochrony przysługują jednostce lub organizacji społecznej, gdy służba bezpieczeństwa może gromadzić i przetwarzać dane na ich temat, ale odmawia nawet potwierdzenia, czy takie dane istnieją. To kontynuacja wcześniejszego orzecznictwa ETPC.

Oczywiście można wyobrazić sobie skrajny scenariusz, w którym rząd wykona postanowienie ETPC, wprowadzając czwórkę sędziów do Trybunału Konstytucyjnego w asyście policji. Ale nie spodziewam się, by samo postanowienie w jakiś sposób zmieniło podejście prezesa TK – mówi DGP radczyni prawna Agata Bzdyń.

Wyrok ETPC potwierdza, że państwa nie mogą powoływać się na trudności systemowe czy presję migracyjną w celu uchylenia się od podstawowych obowiązków w zakresie ochrony praw człowieka. Trybunał stwierdził naruszenie art. 3, art. 6 ust. 1 oraz art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, wskazując tym samym na wieloaspektowe uchybienia władz belgijskich.

W sprawie Nederlandse Omroep Stichting i inni przeciwko Niderlandom (skarga nr 20066/18) Europejski Trybunał Praw Człowieka oceniał, czy odmowa ujawnienia części dokumentów dotyczących działań władz niderlandzkich po katastrofie lotu MH17 naruszyła art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Wyrok ETPC z 30 marca 2026 r. w sprawie X przeciwko Gruzji (skarga nr 35640/22) nie jest tylko kolejnym orzeczeniem w sprawie nieskutecznego śledztwa. To wyrok o tym, jak państwo potrafi skrzywdzić dziecko po raz drugi swoją biernością, chłodem procedury i pozorną aktywnością, za którą nie stoi realna wola dojścia do prawdy.

Wyrok z 19 marca 2026 r. w sprawie B.G. przeciwko Francji (skarga nr 70945/17) stanowi ważny głos w dyskusji o granicach dopuszczalnych uproszczeń w reakcji karnej państwa. ETPC wskazał, że państwo nie może przypisywać jednostce popełnienia przestępstwa bez zapewnienia jej możliwości skorzystania z gwarancji rzetelnego procesu.

100 spraw – to najnowszy bilans porażek Polski przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Przegrane to efekt składania skarg przez osoby, które otrzymały orzeczenia wydane przez sędziów powołanych z udziałem obecnej Krajowej Rady Sądownictwa.