DGP

Unijne przepisy nie pozwalają m.in. wzywać pracownika do pracy ad hoc, bez odpowiedniego wyprzedzenia. To ograniczy rząd przy konstruowaniu nowej umowy

Dlaczego ZUS, odmawiając świadczenia rehabilitacyjnego, musi samodzielnie wykazać okoliczności zdarzenia Jakie działania uchronią pracodawcę przed podwyższeniem składki wypadkowej Jak często student z Ukrainy musi przedstawiać zaświadczenie o studiowaniu, aby korzystać ze zwolnienia ze składek Od jakiego zdarzenia biegnie termin przedawnienia do żądania zwrotu nadpłaty

Pracownik zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy zachorował w styczniu 2020 r. (pięć dni). Poprzednie zwolnienie lekarskie i zasiłek chorobowy były w listopadzie 2019 r. Wówczas podstawa wymiaru tego zasiłku wynosiła 1797,71 zł (po odliczeniu składek), lecz bez dodatku służbowego, który wynosi 250 zł i nie jest pomniejszany za okresy niezdolności do pracy z powodu choroby zgodnie z zapisami regulaminu wynagradzania. Od 1 stycznia 2020 r. wzrosła minimalna podstawa wymiaru zasiłków, ale ze względu na to, że od ostatniego okresu choroby nie minęły pełne trzy miesiące, podstawy nie ustala się na nowo. Jaką więc przyjąć podstawę wynagrodzenia chorobowego za styczeń 2020 r.? Od 1 stycznia 2020 r. wynagrodzenie zostało podniesione do 2350 zł.

Pracodawca oblicza ją od podstawy wymiaru, która w ustawie nazywana jest wynagrodzeniem, co może być nieco mylące. Wypłacona pensja może być więc mniejsza, niż się spodziewano

Próg otrzymywanych świadczeń uprawniających do dodatku zostanie zwiększony do 1700 zł. Dla osób już go otrzymujących nie będzie konieczne składanie odrębnego wniosku