Elastyczny kontrakt dla seniora usztywni nam dyrektywa UE

Tak zwany elastyczny kontrakt to nowy pomysł Ministerstwa Rozwoju na aktywizację zawodową osób 50+, który trafił na forum Rady Dialogu Społecznego jeszcze pod koniec starego roku. Wraz z nim pojawiły się też m.in. propozycje zniesienia ochrony przedemerytalnej czy obniżenia składek ZUS dla osób 50+. Partnerzy społeczni mają do tych pomysłów wiele zastrzeżeń, jednak bodaj najpoważniejsze dotyczą właśnie propozycji wprowadzenia do kodeksu pracy elastycznego kontraktu. Główny zarzut, jaki się pojawia, to ryzyko niezgodności takiej umowy z nową unijną dyrektywą w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w UE, którą państwa EU muszą implementowac do 1 sierpnia 2022 r. I zdaniem prawników nie jest on pozbawiony podstaw. Nowy rodzaj kontraktu ma być bowiem oparty na dyspozycyjności pracownika – zatrudniony deklarowałby w jakich godzinach jest dostępny w danym okresie, a pracodawca zlecałby mu pracę w tych granicach czasowych (wtedy, gdy ma na nią zapotrzebowanie). Problem w tym, że wspomniana dyrektywa ma na celu ograniczenie… nietypowych form zatrudnienia, takich jak np. umowa o pracę na żądanie czy kontrakt zerogodzinowy. Przewiduje przy tym wiele obowiązków informacyjnych po stronie pracodawców i wymaga zapewnienia zatrudnionym na tego rodzaju kontraktach większej stabilności zatrudnienia, a także wprowadzenia środków przeciwdziałających nadużyciom. Temu ma służyć m.in. regulacja, zgodnie z którą pracodawca może wezwać pracownika do pracy tylko we wcześniej ustalonych dniach i godzinach oraz z rozsądnym wyprzedzeniem. A jeśli wezwanie odwoła zbyt późno, to zapłaci odszkodowanie.

Nie będzie jednak tak, że dyrektywa całkowicie zablokuje wprowadzenie elastycznego kontraktu – regulacja nie skreśla bowiem elastyczności zatrudnienia, a mówi, że taka elastyczność musi być rozsądna. Dla polskiego ustawodawcy oznacza to niewątpliwie ograniczenie swobody w przyszłych pracach legislacyjnych nad nowym rodzajem umowy. ©℗ C3