Zbiórka na oskarżonego

Crowdfunding (z ang. crowd – tłum, funding – finansowanie) polega na pozyskiwaniu środków finansowych na określony cel za pośrednictwem internetu. Z założenia ma służyć celom biznesowym lub być przeznaczane na prowadzenie akcji charatywnych (patrz: E. Bagińska „Crowdfunding (finansowanie społecznościowe) – aspekty cywilnoprawne” Gdańskie Studia Prawnicze, 2018 Tom XXXIX, str. 109). Najbardziej znane są zbiórki o charakterze charytatywnym, gdy przekazane przez internautów kwoty mają formułę darowizny (crowdfunding donacyjny). Jednak o wiele częstsze są zbiórki biznesowe – dla przedsiębiorców jest to alternatywne w stosunku do rynku bankowego czy rynku kapitałowego źródło środków finansowych. Występuje kilka modeli takiego crowdfundingu: oparty na nagrodach dla finansujących, na formule przedsprzedaży, pożyczki społeczniościowej (oprocentowanej lub nie). Popularny jest też model inwestycyjny, w którym finansujący nabywają udziały w danym przedsięwzięciu (według KNF w Polsce w 2019 r. zebrano ok. 40 mln zł kapitału)

Polski ustawodawca nie uregulował prawnie zjawiska crowdfundingu. Nie istnieje odnośny do niego akt prawny, nie ma też legalnej definicji. W obecnym stanie prawnym crowdfunding funkcjonuje w oparciu o cywilnoprawną swobodę zawierania umów i poprzez odpowiednie stosowanie przepisów licznych innych ustaw (podatkowych itp.). Rodzi to wiele poważnych wątpliwości interpretacyjnych i problemów natury praktycznej.