Bezsilne państwo

Wejście Polski do NATO, a następnie Unii Europejskiej zrodziło nadzieję, że po stuleciach burz Rzeczpospolita w końcu przybiła do spokojnej przystani. Potężni przyjaciele dawali poczucie bezpieczeństwa i to tak wielkie, że starania o tworzenie sprawnie funkcjonującego państwa wydawały się zbędnym wysiłkiem. Przecież to ponadnarodowe organizacje miały zadbać o nasz spokój i dobrobyt. Agresja putinowskiej Rosji na Ukrainę brutalnie rozwiała złudzenia. Jak się okazało, Ukraińcy zachowają tyle własnego kraju oraz niepodległości, ile zdołają obronić. A gdyby nie stawili zbrojnego oporu, Zachód łatwo pogodziłby się z kremlowską polityką faktów dokonanych. W ciągu ostatniej dekady polscy żołnierze walczyli w wielu rejonach świata, lojalnie wypełniając zobowiązania wobec NATO. Tymczasem w Warszawie również nie ma pewności, jak bardzo można liczyć na sojuszników w momencie bezpośredniego zagrożenia. Za to zauważono, że w pierwszej kolejności należy liczyć na siebie. I tu zaczynają się schody, bo pilną koniecznością staje się stworzenie państwa potrafiącego zapewnić obywatelom bezpieczeństwo także w niestabilnym świecie. Ale jak to zrobić, skoro akurat w tej dziedzinie Polacy niezmiennie wykazują się wrodzonym antytalentem. Budując coś, co przy odrobinie dobrej woli można nazwać karykaturą państwa. I są z niej szczerze dumni.