Artykuły autora

Gra o dominację w Arktyce, jaką Stany Zjednoczone prowadziły z ZSRR, sprawiała, że w jednym z najzimniejszych miejsc świata było bardzo gorąco. Niemal równie gorąco jest obecnie, gdy Donald Trump kłóci się z sojusznikami o Grenlandię.

Przekształcenie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w federalne państwo było w 1965 r. strategicznym celem Komisji Europejskiej, kierowanej przez Niemca Waltera Hallsteina. Ale prezydent de Gaulle nie negocjował, tylko wywrócić stolik.

Połączenie demokratycznych krajów Europy we wspólnotę gospodarczą stało się, wbrew tradycyjnemu izolacjonizmowi, jednym z kluczowych projektów Waszyngtonu po II wojnie światowej. Dziś Amerykanie się z niego wycofują.

Z początkiem nowego roku papierowe listy staną się w Danii przeszłością. Podobne zmiany wkrótce zajdą w innych krajach, bo tradycyjna korespondencja przestała być uważana za ważną formę kontaktu, a tym bardziej wartą doskonalenia sztukę.

Dla nazistowskich Niemiec jedyną szansą na zwycięstwo były ekonomiczne zasoby Europy. Ale choć wojska Adolfa Hitlera podbiły niemal całą Europę i zaczęły grabić jej dobra, III Rzesza nie potrafiła ich wykorzystać, by odnieść decydujące zwycięstwo.

Druga wojna światowa wywołała w Europie falę egalitarnych nastrojów. W Wielkiej Brytanii laburzyści połączyli idee państwa opiekuńczego z centralnym zarządzaniem. Premier Clement Attlee znacjonalizował kopalnie węgla, firmy energetyczne, kolej i linie lotnicze. Reformy te szybko podchwycili Francuzi.

Ideę państwa opiekuńczego stworzyli lewicowi idealiści, ale wcielali ją w życie cyniczni pragmatycy, którzy widzieli w tym szansę na wzmocnienie swoich rządów. Wprowadzona w Niemczech rewolucyjna zmiana promieniowała na całą Europę. Do 1914 r. państwowe systemy emerytalne i obowiązkowe ubezpieczenia przyjęły Francja, Wielka Brytania i kilka innych krajów.

Od początku XX w. prezydenci USA uznawali, że mają prawo interweniować w krajach Ameryki Łacińskiej, gdy interesy Stanów Zjednoczonych są zagrożone. Tak się rozpoczęły trzy dekady wojen bananowych.

To, jak zdiagnozowano przyczyny rozbiorów, ukształtowało przywódców II RP. Po czym w oparciu o wnioski z nich płynące próbowali oni stworzyć taką niepodległą Polskę, żeby już nigdy więcej się nie powtórzyły.