Prawo pracy

TEZA: 1. Ustalenie w umowie o pracę, że pracownikowi przysługuje wynagrodzenie w kwocie netto, a część wynagrodzenia odliczana na zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne nie stanowi wynagrodzenia za pracę, jest sprzeczne z zakazem zrzeczenia się wynagrodzenia za pracę i zasadą uprzywilejowania pracownika (art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 84 k.p. z w związku z art. 300 k.p; art. 18 § 2 k.p.).

Rozmowa z prof. Arkadiuszem Sobczykiem z Uniwersytetu Jagiellońskiego, radcą prawnym z Kancelarii Sobczyk i Współpracownicy

Problem: Pracownik - magazynier nieoczekiwanie zgłasza, że nie będzie go w pracy. Nic się nie stanie, kiedy nieobecność trwa jeden dzień. A co, gdy nie będzie go nawet kilka miesięcy? Niektórzy pracodawcy radzą sobie w ten sposób, że przenoszą tymczasowo innego magazyniera (z innego miasta) na zwolnione stanowisko. Sprawa jest pilna, więc nie uruchamiają procedury wręczania wypowiedzenia zmieniającego, a w zamian korzystają z art. 42 par. 4 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502; dalej: k.p.). Czy słusznie? Zdania ekspertów są podzielone, a przepis jest niejednoznaczny. Artykuł 42 par. 4 k.p. nie mówi bowiem wprost o zmianie miejsca pracy. Wynika z niego tylko, że pracodawcy wolno w przypadkach uzasadnionych powierzyć pracownikowi inne zadania, niż te określone w umowie, ale tylko na okres 3 miesięcy w roku. I nie może to powodować obniżenia wynagrodzenia, a nowa praca musi odpowiadać kwalifikacjom podwładnego. Jeśli wszystkie te przesłanki zostaną spełnione, to wypowiedzenie zmieniające nie jest konieczne.

Problem

Pracownik może żądać powrotu do pracy, jeśli po chorobie niezwłocznie zgłosi gotowość do wykonywania zadań. Pracodawca w miarę możliwości powinien go przyjąć, ale niekoniecznie na dotychczasowe stanowisko

Czasem wyjaśnienie, czy podwładny dopuścił się przewinienia, zajmuje wiele tygodni. A tylko sprawdzone informacje mogą być podstawą rozstania

Jestem starostą powiatu X. Na początku 2014 r. planowaliśmy przeprowadzenie pewnej dużej inwestycji przy udziale środków unijnych. Konieczną dokumentację sporządziła na zlecenie powiatu firma zewnętrzna, natomiast za podpisanie i złożenie wniosków odpowiadał upoważniony przeze mnie urzędnik. W połowie kwietnia urzędnik otrzymał z urzędu marszałkowskiego informacje o warunkach składania wniosków o dofinansowanie. Wynikało z nich, że o dostęp do środków unijnych ubiegać się mogą tylko te inwestycje, których koszty kwalifikowane przekraczają kwotę Y. Termin składania wniosków upływał 30 września 2014 r. Ostatecznie zostały one jednak odrzucone z powodów formalnych, ponieważ wartość inwestycji nie przekraczała owej sumy Y. W konsekwencji powiat nie uzyskał dofinansowania. Odpowiedzialnego urzędnika zwolniłem dyscyplinarnie. Z kolei on odwołał się od tej decyzji do sądu pracy. Kto ma rację?

Do kogo należą materiały szkoleniowe (np. płyty, książki) po ukończeniu zewnętrznego seminarium, które zostało opłacone przez pracodawcę? Nie była podpisywana żadna umowa lojalnościowa oraz żadne dodatkowe aneksy do umowy w związku z tym szkoleniem. Czy po ustaniu umowy o pracę pracodawca ma prawo żądać zwrotu materiałów ze szkolenia?