Prawo pracy

Spółka Amal prowadzi głównie działalność handlową. Znaczna część sprzedaży dokonywana jest przez przedstawicieli handlowych bezpośrednio u klientów spółki. Pracownicy ci rzadko przyjeżdżają do biura. Jeżeli już się pojawiają, to głównie po to, by wypełnić odpowiednie dokumenty sprzedażowe. Przeważająca część ich obowiązków polega na jeżdżeniu do klientów spółki. Przedstawiciele nie rozpoczynają i nie kończą swojej pracy w biurze spółki. Najczęściej jest tak, że cały dzień przebywają u klientów. Jednocześnie wykonują pracę w godzinach nadliczbowych od 20 do 30 godzin miesięcznie. Dniami pracy przedstawicieli są dni od poniedziałku do piątku. Spółka Amal ma problem z ewidencjonowaniem godzin pracy swoich przedstawicieli handlowych oraz wypłacaniem odpowiednich dodatków za pracę w godzinach nadliczbowych. Do tej pory pracownicy sami zgłaszali godziny pracy w konkretnych dniach. Spółka Amal nie ma jednak żadnych narzędzi, które pozwoliłyby na weryfikację tych godzin. Czy w takiej sytuacji możliwe jest wprowadzenie ryczałtu za godziny nadliczbowe?

Pracodawca zatrudnił pracownika na trzymiesięczny okres próbny. W związku z tym stan zatrudnienia przekroczył 250 osób, co nakazuje utworzenie komisji bhp. Czy w takim przypadku pracodawca ma prawo wstrzymać się z utworzeniem takiej komisji do czasu ewentualnego przedłużenia umowy z pracownikiem? A jeżeli zdecyduje się na jej utworzenie, jakie kroki powinien podjąć, skoro przepisy nic nie mówią na ten temat? Czy i w jakiej formie potwierdzić powołanie komisji bhp? Czy brak przedłużenia umowy na okres próbny z 251. pracownikiem uzasadnia rozwiązanie komisji?

Zatrudniamy pracowników na stanowiskach konsultantów. Ich praca polega na prowadzeniu rozmów telefonicznych z klientami przy użyciu słuchawek. Planujemy ocenić ryzyko zawodowe występujące na tych stanowiskach, ale mamy wątpliwości, jak należy to zrobić. Czy przepisy określają limit czasu pracy przy użyciu telefonu, od którego rozpoczyna się szkodliwe dla zdrowia (w myśl prawa) narażenie na hałas?

PROBLEM: Z początkiem tego roku zmieniły się przepisy regulujące zasady zatrudniania cudzoziemców. Wprowadzony został nowy rodzaj zezwolenia - na pracę sezonową. Z kolei istniejąca do tej pory procedura podejmowania przez obcokrajowców zatrudnienia na zasadzie oświadczenia została istotnie zmodyfikowana. Miesiąc po wejściu w życie nowych regulacji widać już, że ich stosowanie w praktyce sprawia problemy - i to nie tylko pracodawcom, lecz także powiatowym urzędom pracy (które są właściwe w obydwu wymienionych procedurach). Co więcej, pojawiło się wiele nieprawdziwych informacji na temat wymogów, jakie muszą spełniać zarówno firmy, jak i osoby, które mają być zatrudnione (w tym również w mediach ogólnopolskich). Aby ostatecznie rozstrzygnąć pojawiające się wątpliwości, dementujemy nieprawdziwe informacje i wskazujemy właściwą drogę postępowania.