Xi Jinping

Xi Jinping chce umocnić pozycję Chin wobec Korei Północnej, która po wybuchu wojny w Ukrainie wpada w coraz głębszą zależność od Rosji. Spekuluje się też o tym, że przywódca ChRL może próbować pomóc Kim Dzong Unowi i Donaldowi Trumpowi w powrocie do zerwanych negocjacji dotyczących programu nuklearnego Pjongjangu.

Pekiński szczyt służył ustabilizowaniu relacji, ale wizyta nie rozwiązała głębokich problemów strukturalnych, jakie dzielą dwie największe na świecie gospodarki.

Tajpej obawia sie, że Pekin wykorzysta wizytę liderki opozycyjnego Kuomintangu w Chinach do wzmocnienia presji na zbliżenie wyspy z kontynentem. Rośnie też niepokój tajwańskich władz o trwałość wsparcia ze strony USA.

Uprowadzenie Maduro, pogróżki wobec Grenlandii i wreszcie atak na Iran – dla Pekinu to nie oznaki powrotu prężnych USA, a upadku imperium.

Waszyngton twierdzi, że Chiny w tajemnicy przeprowadziły w 2020 r. próbę atomową. Pekin odpowiada, że to fałszywe zarzuty, wykorzystywane przez USA jako pretekst do wznowienia własnych testów.

Usunięcie Zhang Youxia, numeru dwa w chińskiej armii, odsłoniło skalę napięć między wojskiem a przywództwem partyjnym. Czystka może krótkoterminowo ograniczyć zdolności operacyjne Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej (ChALW). W dłuższym horyzoncie może jednak sprzyjać większej lojalności armii wobec Xi Jinpinga, także w kontekście Tajwanu.

Stany Zjednoczone uważa dziś za sojusznika zaledwie 16 proc. Europejczyków. 20 proc. postrzega je już jako rywala lub przeciwnika – wynika z najnowszego badania European Council on Foreign Relations (ECFR). Rozczarowanie Waszyngtonem nie ogranicza się do Europy. Pierwszy rok Donalda Trumpa zawiódł także Indie i RPA. Powstałą lukę skutecznie wypełniają Chiny.

Mroczną stroną gospodarczego sukcesu Chin jest nadwyżka mocy produkcyjnych w przemyśle. W przeszłości podobne problemy Pekin już rozwiązywał, ale tym razem utrudnieniem jest wysoki poziom długu i przeciągający się kryzys w sektorze nieruchomości.

Usprawiedliwieniem dla części rozczarowujących danych za listopad mogą być zmiany w polityce ekonomicznej, zainicjowane na najwyższych szczeblach władzy. Nadwyżka handlowa pozwoli zapewne zrealizować plan na ten rok, zakładający wzrost PKB na poziomie 5 proc. Niemniej eksperci są przekonani, że Chiny tracą impet.

Ubiegłotygodniowy rozejm handlowy zawarty na południowokoreańskiej ziemi między Stanami Zjednoczonymi i Chinami jedynie odroczył to, co dla Europy nieuniknione. Eksperci są zgodni, że to tylko chwila oddechu przed długim biegiem ku surowcowej niezależności

Przebieg azjatyckiego wojażu Donalda Trumpa i jego spotkania z Xi Jinpingiem wskazuje, że otwarty konflikt supermocarstw nadal nie jest w interesie ani USA, ani ChRL. Natomiast rywalizacja poniżej progu otwartej wojny – jak najbardziej.

Współpraca z państwami regionu ma zapewnić Donaldowi Trumpowi przewagę nad drugą gospodarką świata.

Jeśli Putin może siłą brać Ukrainę, a Trump nie wyklucza tego wobec Grenlandii, to dlaczego Chiny miałyby się krępować w sprawie Tajwanu? Koniunktura polityczna jest aktualnie naprawdę wyjątkowa wskutek rozchwiania państw Zachodu

Wydaje się, że narcyzm, makiawelizm i psychopatia mogą tłumaczyć działania Donalda Trumpa, Władimira Putina czy Xi Jinpinga lepiej niż spekulacje speców od geopolityki. A przynajmniej dobrze je uzupełniać.

Otwarty konflikt – nawet „tylko” handlowy – nie jest w interesie USA ani Chin, przynajmniej na razie. Oba supermocarstwa prężą więc muskuły, a po cichu sondują możliwości porozumienia się.