wojna w Ukrainie

Dyrektor Centralnej Agencji Wywiadowczej odwiedził we wtorek Moskwę, żeby ostrzec Rosję przed szykowaną eskalacją na kierunku europejskim – podały Politico i „Wall Street Journal”, powołując się na osoby zaznajomione z treścią rozmów Johna Ratcliffe’a. Jak pisaliśmy w DGP, takie ostrzeżenie było najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem niezapowiedzianej delegacji szefa CIA.

Po co dyrektor Centralnej Agencji Wywiadowczej poleciał we wtorek do Moskwy? To jedno z najważniejszych pytań dnia, jakie stawiają sobie analitycy i politycy z całego świata. Oficjalnie Amerykanie i Rosjanie nabrali wody w usta. Jedna z interpretacji niezapowiadanego wyjazdu Johna Ratcliffe’a zakłada, że Stany Zjednoczone przekazały Kremlowi ostrzeżenie przed eskalacją na kierunku europejskim.

Szef CIA John Ratcliffe we wtorek dotarł do Moskwy, gdzie według informacji amerykańskiej stacji CBS News ma zaplanowane spotkania. Telewizja powołała się na anonimowe źródła, a szczegóły dotyczące charakteru i celu wizyty nie zostały dotąd ujawnione.

Zaprzeczanie wojnie napastniczej czy ludobójstwu ma być skuteczniej ścigane dzięki implementacji unijnej dyrektywy dotyczącej zwalczania rasizmu i ksenofobii. W praktyce byłoby dobrze, gdyby państwo zaczęło od poważnego traktowania już istniejących przepisów. Więcej martwych paragrafów da taki sam skutek, jak mnożenie przez zero.

Mizdrzenie się Donalda Trumpa do dyktatorów już dobrze znamy. Amerykańskiemu prezydentowi zwyczajnie imponują ludzie, którzy mają nad swoimi krajami więcej władzy niż on sam nad Stanami Zjednoczonymi. Stąd mięta do Władimira Putina, Xi Jinpinga, Viktora Orbána czy Kim Jong-una przy wyraźnej pogardzie okazywanej większości przywódców demokratycznych państw Zachodu.

Rosyjski sąd skreślił z list wyborczych przed wrześniowym głosowaniem do parlamentu umiarkowanie opozycyjną partię Jabłko Nikołaja Rybakowa. Ugrupowanie w ostrożny sposób lansowało tezy o konieczności zakończenia wojny z Ukrainą. Wbrew woli „jabłoczników” do głosowania na nich wzywali emigracyjni politycy, uznawani przez Kreml za ekstremistów.

Największe mocarstwa świata coraz częściej zderzają się z własnymi ograniczeniami. USA, Izrael i Rosja przekonują się, że przewaga militarna nie gwarantuje szybkiego zwycięstwa, a Chiny uważnie wyciągają z tych doświadczeń wnioski. Być może najskuteczniejszym hamulcem eskalacji okazuje się dziś nie dyplomacja, lecz właśnie ów opór materii.

Unijna polityka zacieśniania restrykcji wobec Kremla znalazła się w kryzysie. Poszczególne państwa domagają się korzystnych dla swoich przedsiębiorstw rozwiązań przy okazji dyskusji nad 21. pakietem sankcji.

Różnice zdań między państwami członkowskimi doprowadziły do tego, że negocjacje w sprawie ogólnounijnego pułapu cenowego na rosyjską ropę toczyły się do „za pięć dwunasta”. 21. pakiet unijnych sankcji był jednym z punktów agendy poniedziałkowych obrad Rady ds. Zagranicznych UE. Szefowie dyplomacji państw członkowskich nie doszli wtedy jednak do porozumienia w sprawie utrzymania restrykcji nałożonych na gospodarkę agresora. Rozmowy wciąż trwają na szczeblu ambasadorów.

Sześciu na 10 Polaków uważa, że Rosja nie zaatakuje w najbliższym czasie innych sąsiadów, ponieważ jest zbyt zaangażowana w wojnę z Ukrainą

Eskalacja wojny czy szybki pokój? Władimir Putin staje przed niełatwym wyborem, a długofalowe interesy Rosji są coraz wyraźniej sprzeczne z doraźnym interesem jej przywódcy oraz jego najbliższego otoczenia.

Naiwnym polonocentryzmem jest przekonanie, że ukłony czynione przez Wołodymyra Zełenskiego w stronę prawicy były wywołane zamiarem uderzenia w Polskę czy próbą pokazania Warszawie miejsca w szeregu. Zbyt proste wydaje się też wyjaśnienie, że nadanie jednostce sił specjalnych imienia Bohaterów UPA było podyktowane chęcią przykrycia afery korupcyjnej. To raczej skutek uboczny, bo gdyby taki był zamiar Kijowa, zagrałby tą kartą wcześniej. Puzzle zaczynają się układać dopiero, jeśli uznamy, że Ukraina szykuje się do wyborów.