komentarz

W pierwszej części komentarza, którą opublikowaliśmy przed miesiącem, omówione zostały regulacje art. 86a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa), w którym m.in. zdefiniowane zostały pojęcia stosowane w przepisach rozdziału 11a działu III ordynacji podatkowej normujących zagadnienie schematów podatkowych (ang. Mandatory Disclosure Rules – MDR).

Jako uczeń przepełnionej tysiąclatki, zmuszony do chodzenia do szkoły na drugą zmianę, doskonale pamiętam związane z tym minusy. Jednym z nich było to, że na początku lat 90. w przedpołudniowym paśmie telewizyjnym nie było nic ciekawego, a kwintesencją nudy były wielogodzinne transmisje z posiedzeń Sejmu.

Najpierw pani Natalia LL zjadła banana. Konsumpcja odbyła się dość dawno, bo w 1975 r., ale dowody wisiały w Muzeum Narodowym i gorszyły. Bo banan ma kształt falliczny, więc bananalia kojarzą się erotycznie. Tego zaś młodzież oglądać nie powinna. Bananowa burza trwałaby jeszcze długo, ale dyrektor muzeum się ugiął i pracę przywrócił.

Ustawa uwłaszczeniowa nie zwiera regulacji pozwalających na odraczanie terminów, rozkładanie na raty oraz umarzanie należności z tytułu opłaty przekształceniowej. Ale w art. 12 znalazło się odwołanie do odpowiednich przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. W czwartej części komentarza omówimy je w pierwszej kolejności. Następnie przeanalizowane zostaną regulacje dotyczące mechanizmu opóźnionego uwłaszczenia. Chodzi tu o przekształcenie użytkowania wieczystego we własność w odniesieniu do gruntu pod budynkiem mieszkalnym oddanym do użytkowania przez dewelopera. W takiej sytuacji samorząd wydaje zaświadczenie na wniosek właściciela w terminie czterech miesięcy od dnia jego otrzymania. Z tytułu uwłaszczenia nowy właściciel gruntu ponosi na rzecz dotychczasowego właściciela opłatę w wysokości równej kwocie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego obowiązującej w roku, w którym oddano budynek do użytkowania. Obowiązek wnoszenia opłaty powstaje 1 stycznia roku następującego po roku, w którym doszło do przekształcenia.

Od początku 2019 r. obowiązują przepisy rozdziału 11a działu III ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa), które regulują zagadnienie schematów podatkowych, a przede wszystkim ich raportowania.

Polityk każdy kontrargument przeciwnika nazywa politycznym. Gorzej, gdy takiego skrótu myślowego używają osoby, które działają w delikatnym obszarze wymiaru sprawiedliwości.

Z początkiem 2019 r. kolejny raz znowelizowana została ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). Najważniejsza ze zmian polegała na przedłużeniu stosowania podwyższonych stawek VAT, przy czym z nowych przepisów nie wynika konkretny okres stosowania podwyższonych stawek VAT, ale określono wskaźniki, których osiągnięcie spowoduje powrót do standardowych stawek. Całkowitą nowością są natomiast przepisy regulujące opodatkowanie VAT bonów i czynności dokonywanych w zamian za nie. W świetle nowych regulacji mamy bony jednego oraz różnego przeznaczenia.

Poruszalni, czyli najważniejsza cecha w demokracji.

Przepisy rozdziału 2 „Umowa o zarządzanie PPK” oraz rozdziału 3 „Umowa o prowadzenie PPK” ustawy z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. poz. 2215; dalej: ustawa) mają kluczowe znaczenie dla pracowniczych planów kapitałowych (dalej: PPK).

Ustawa z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych jest nowym aktem prawym, który wszedł w życie 1 stycznia 2019 r., przy czym w praktyce u wielu pracodawców zacznie funkcjonować dopiero w drugiej połowie 2019 r. Projekt PPK był inicjatywą rządową, która przede wszystkim ma zwiększyć skłonność Polaków do oszczędzania, a także zgromadzić wymierny, długoterminowy kapitał, co powinno wpłynąć na szybszy rozwój gospodarki i wzmocnienie rynku kapitałowego. PPK są pożądanym rozwiązaniem, chociaż, jak pokaże lektura niniejszego komentarza, nie jest instytucją szczególnie prostą. Mimo wysiłków, jakie podejmował ustawodawca, przepisy o PPK są dosyć skomplikowane, do tego powiązane z innymi obszarami regulacyjnymi rynku kapitałowego, np. ustawą o funduszach inwestycyjnych czy ustawą o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Na początku drugiej części komentarza do ustawy z 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów omówiona zostanie istota zaświadczenia potwierdzającego uwłaszczenie. Przypomnijmy: dokument ten jednostki samorządu terytorialnego muszą wysłać beneficjentom do końca 2019 r. Ze względu na liczbę użytkowników wieczystych (2,5 mln) jest to duże wyzwanie dla urzędników. Chociaż ustawa tego wprost nie mówi, to z uzasadnienia do jej projektu wynika, że zaświadczenia będą wystawiane zgodnie z procedurą ustaloną w dziale VII kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym w praktyce może zrodzić się wiele problemów.

Od razu przyznaję się bez bicia – tutułowe określenie bezczelnie podkradłam prof. Andrzejowi Kidybie (jego comiesięczny felieton tym razem na str. 8; szczerze polecam!). Tymi dwoma słowami pan profesor idealnie wręcz opisał rosnące grono prawników, którzy aż przebierają nogami, by coś publicznie wyjaśnić, skomentować czy ocenić, choć na dany temat nie mają kompletnie nic ciekawego do powiedzenia. „Wypowiadając się bez sensu, reklamuje się przy okazji kancelarię, którą się reprezentuje” – pisze prof. Kidyba.

Komentarz do ustaw komorniczych autorstwa twórców reformy na nowo wywołał dyskusję o tym, czy piszący przepisy powinni zarabiać na ich objaśnianiu.

• z 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 994 ze zm.) • z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 995 ze zm.) • z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 913) wprowadzona ustawą z 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (Dz.U. poz. 130 ze zm.) [wyciąg]

Warszawa, Kraków (woj. małopolskie). Ta wypowiedź o "ojkofobii" jest szalenie niebezpieczna. Z jednej strony jest to przejaw jakiejś ksenofobii, a z drugiej chyba nienawiści do rządów prawa i demokracji – powiedział sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie Dariusz Mazur.

Ustawa z 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 967) – wyciąg. W ostatniej części komentarza do znowelizowanych przepisów Karty nauczyciela omówione zostaną zmiany dotyczące uprawnień nauczycieli.

Ustawa z 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych [wyciąg, cz. 8]

Specjalista od social media, analityk big data, programista aplikacji mobilnych – to tylko kilka profesji, które jeszcze kilkanaście lat temu wydawały się zbyt egzotyczne, by traktować ją jako poważne ścieżki kariery.