Opłata targowa w najnowszym orzecznictwie NSA
Ustawowe regulacje dotyczące opłaty targowej nie są specjalnie rozbudowane, a także od dawna praktycznie nie były zmieniane, poza oczywiście coroczną waloryzacją górnej granicy jej stawki kwotowej w obwieszczeniu ministra finansów. Nie oznacza to jednak, że w sprawie tej daniny nie toczą się spory między podatnikami i organami. Przedstawiamy kilka istotnych zagadnień z nią związanych, które rozstrzygnęły sądy administracyjne.
Maksymalna stawka opłaty targowej
W wyrokach z 13 stycznia 2026 r. (sygn. akt III FSK 290/25, III FSK 291/25, III FSK 705/24, III FSK 706/24) i z 14 stycznia 2026 r. (sygn. akt III FSK 369/25, III FSK 307/25) NSA odniósł się do stanowiska spółki, która uważała, że opłata targowa ma charakter podmiotowy, a co za tym idzie, jej stawka wskazana w art. 19 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.) określa maksymalną dzienną kwotę, do której zapłaty może być zobowiązany podmiot prowadzący sprzedaż w miejscach objętych opłatą targową na terenie danej gminy za wszystkie swoje punkty handlowe.
Uwaga! Przyjęcie wykładni sugerowanej przez spółkę prowadziłoby w praktyce do tego, że ze względu na wysokość stawek przyjętych w uchwale uzależnioną od powierzchni stoiska – upraszczając nieco sytuację – zobowiązany, który miałby w danej gminie więcej niż dwa punkty handlowe o powierzchni 100 mkw., w odniesieniu do kolejnych byłby już praktycznie w całości zwolniony z opłaty targowej.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.