Trwają prace nad regulaminami wynagradzania w oświacie. Nie są takie same jak u innych pracodawców
Obecnie przeprowadzana jest zmiana tych dokumentów w szkołach w związku z wprowadzeniem gwarancji minimalnej wysokości dodatku za wychowawstwo. Warto przy tym pamiętać, że uzgodnienia ze związkami mają odmienny charakter niż zazwyczaj
1 września został zmieniony art. 30 ust. 6 Karty nauczyciela (dalej: KN), który jest podstawą do wydania przez organ prowadzący szkołę regulaminu wynagradzania pracowników oświaty. Określa on m.in. wysokość stawek dodatków do wynagrodzenia oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków. Zmiana tego przepisu polegała na wprowadzeniu odesłania do nowego art. 34a KN, zgodnie z którym nauczycielowi, któremu powierzono sprawowanie funkcji wychowawcy klasy, przysługuje dodatek funkcyjny, a jego minimalna wysokość wynosi 300 zł. W efekcie teraz rady/sejmiki muszą dostosować do nowych regulacji dotychczasowe regulaminy wynagradzania (m.in. właśnie w zakresie minimalnej wysokości dodatku za wychowawstwo). Przed 1 września nie było to możliwie, gdyż rozporządzenie dostosowujące przepisy wykonawcze do art. 34a KN pojawiło się w Dzienniku Ustaw dopiero 30 sierpnia 2019 r. Dlatego proces zmiany treści regulaminów wynagradzania w wielu szkołach wciąż jeszcze trwa. A spowalnia go także obowiązek uzgodnienia projektu uchwały rady/sejmiku w sprawie regulaminu ze związkami zawodowymi.
Regulamin wynagradzania – co warto podkreślić – w przypadku oświaty jest przyjmowany w drodze uchwały i jest aktem prawa miejscowego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 10 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Op 82/11). Nie jest natomiast regulaminem wynagradzania w rozumieniu art. 772 kodeksu pracy (dalej: k.p.) i nie wymaga uzgadniania z zakładową organizacją związkową na podstawie art. 772 par. 4 k.p. (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2001 r., sygn. akt OPS 7/01). Dodatkowo nakładają się tu dwie regulacje, które określają inny tryb uzgodnieniowy. Chodzi o art. 19 ustawy o związkach zawodowych (dalej: u.z.z.) i wspomniany na wstępie art. 30 ust. 6a KN. Prowadzi to do sporów na linii związki zawodowe – samorząd o to, która procedura jest właściwa. Kwestię tę NSA rozstrzygnął w wyroku z 23 lipca 2019 r. (sygn. akt I OSK 2447/17).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.