Sprzedaż wysyłkowa rodzi konsekwencje w zakresie VAT

Na gruncie ustawy o VAT pojęcie sprzedaży wysyłkowej ma szczególne znaczenie, tj. sprzedażą wysyłkową w rozumieniu VAT są transakcje wewnątrzwspólnotowe, o których mowa w art. 2 pkt 23 ustawy o VAT (sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju) i art. 2 pkt 24 ustawy o VAT (sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju). Niniejszy artykuł nie dotyczy jednak opodatkowania sprzedaży wysyłkowej w takim rozumieniu, lecz opodatkowania sprzedaży wysyłkowej w rozumieniu potocznym. Aby jednak uniknąć wątpliwości, w dalszej części artykułu sprzedaż wysyłkowa w potocznym rozumieniu (sprzedaż towarów dokonywana przez podatników prowadzących działalność w zakresie sprzedaży wysyłkowej) nazywana będzie dostawami wysyłkowymi.

Samodzielna działalność

Opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatne dostawy towarów na terytorium kraju, a więc - w uproszczeniu - sprzedaż towarów w Polsce. Czynności te podlegają jednak opodatkowaniu tylko wtedy, gdy wykonywane są przez podatników działających w takim charakterze (art. 2 ust. 1 lit. a i c dyrektywy 2006/112/WE).

Podatnikami VAT są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu VAT (art. 15 ust. 1 ustawy o VAT), w tym działalność handlowców (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT). Za działalność gospodarczą (w tym działalność handlową) uznaje się przy tym działalność, która przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną (zob. przykładowo wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 16 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Po 352/12).

Powyższe powoduje, że podatnikami VAT są nie tylko podmioty dokonujące dostaw wysyłkowych, które formalnie zarejestrowały działalność gospodarczą oraz zarejestrowały się jako podatnicy VAT, ale również wszelkie inne podmioty dokonujące dostaw wysyłkowych w okolicznościach pozwalających na uznanie za działalność zawodową. [przykład 1]

Nie każda jednak dostawa wysyłkowa osoby prowadzącej działalność gospodarczą w tym zakresie podlega opodatkowaniu VAT. Zdarzają się sytuacje, gdy dokonując dostawy wysyłkowej podmioty będące podatnikami nie działają w charakterze podatników. W przypadkach takich dostawy wysyłkowe towarów nie podlegają opodatkowaniu VAT. [przykład 2]

Kto spełnia warunki

Tak jak większość podatników, również prowadzący działalność w zakresie dostaw wysyłkowych mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Podatnicy korzystający z tego zwolnienia nie muszą rejestrować się jako podatnicy VAT (rejestracji takiej mogą jednak dokonać dobrowolnie), nie mają obowiązku prowadzenia pełnej ewidencji VAT (prowadzą jedynie ewidencję uproszczoną) oraz nie mają, co do zasady, obowiązku regularnego składania deklaracji VAT (wyjątek od tej zasady dotyczy deklaracji VAT-8 składanych przez zwolnionych podmiotowo podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE). Ze zwolnienia tego korzystać mogą, co do zasady, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie dostaw wysyłkowych, u których wartość sprzedaży opodatkowanej w poprzednim oraz obecnym roku nie przekroczyła 150 000 zł (zob. art. 113 ust. 1 i 5 ustawy o VAT; w przypadku podatników rozpoczynających w danym roku wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu limit ten jest niższy, tj. wynosi część 150 000 zł odpowiadającą okresowi prowadzenia działalności gospodarczej w danym roku - zob. art. 113 ust. 9 ustawy o VAT).

Możliwość ta nie dotyczy jednak wszystkich podatników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie dostaw wysyłkowych. [przykład 3]

Z omawianego zwolnienia nie mogą bowiem korzystać między innymi podatnicy wykonujący czynności wymienione w art. 113 ust. 13 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w tym podatnicy dokonujący dostaw:

1) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,

2) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym (od 1 stycznia 2014 r. również z wyjątkiem samochodów osobowych, innych niż będące tzw. nowymi środkami transportu, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym do środków trwałych podlegających amortyzacji).

Chwila otrzymania należności

Do końca 2013 r. sposób powstawania obowiązku podatkowego przy dostawach wysyłkowych zależy od tego, jak dokonywana jest zapłata.

W przypadku dostaw wysyłkowych realizowanych za zaliczeniem pocztowym zastosowanie ma art. 19 ust. 13 pkt 6 ustawy o VAT stanowiący, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania zapłaty. Przyjmuje się, że przepis ten stosuje się nie tylko do dostaw towarów wysyłanych za pośrednictwem Poczty Polskiej, ale również do dostaw towarów wysyłanych firmą kurierską. Jak czytamy w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 kwietnia 2013 r. (nr IPPP2/443-188/13-2/KG), "otrzymanie zapłaty, w przypadku dostawy wysyłkowej dokonanej "za zaliczeniem pocztowym" (»za pobraniem«) jest równoznaczne z otrzymaniem zapłaty »za zaliczeniem« przez firmy kurierskie, wobec czego moment powstania obowiązku podatkowego według ustawy o podatku od towarów i usług w obu przypadkach jest jednakowy. (...) zarówno w przypadku dostawy (sprzedaży) towarów za zaliczeniem (pobraniem gotówki) przez firmę kurierską, jak i dostawy towarów za pośrednictwem Poczty Polskiej za zaliczeniem pocztowym, obowiązek podatkowy powstaje, stosownie do zapisu art. 19 ust. 13 pkt 6 ustawy o VAT z chwilą otrzymania przez Wnioskodawcę zapłaty za sprzedany towar, tj. z chwilą uznania kwoty zapłaty na rachunku Wnioskodawcy". [przykład 4]

W pozostałych przypadkach (gdy nie ma zastosowania art. 19 ust. 13 pkt 6 ustawy o VAT) zastosowanie ma, co do zasady, art. 19 ust. 2 ustawy o VAT, który stanowi, że jeżeli podatnik wysyła towar nabywcy lub wskazanej przez niego osobie trzeciej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru jednej z tych osób. W praktyce jednak najczęściej zapłata za wysyłany towar następuje z góry. Najczęściej zatem w tym zakresie obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania zapłaty z góry (zgodnie z art. 19 ust. 11 ustawy o VAT, który stanowi, że jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części). [przykład 5]

Sytuacja zmieni się 1 stycznia 2014 r. Od tego dnia nie będzie obowiązywał przepis podobny do obecnego art. 19 ust. 13 pkt 6 ustawy o VAT. Spowoduje to, że obowiązek podatkowy przy dostawach wysyłkowych powstawać będzie zawsze:

1) z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty (w odniesieniu do otrzymanej kwoty) - w zakresie, w jakim zapłata ta zostanie otrzymana przed dokonaniem dostawy towarów dostarczanych wysyłkowo (na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.),

2) z chwilą dokonania dostawy towarów (w tym dostarczenia klientom towarów dostarczanych za zaliczeniem pocztowym) - w pozostałym zakresie (na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.). [przykład 6]

Podstawą jest obrót

Do końca 2013 r. podstawą opodatkowania VAT jest obrót, czyli kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej (zob. art. 29 ust. 1 ustawy o VAT). Z kolei od 1 stycznia 2014 r. podstawą opodatkowania VAT będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej (zob. art. 29a ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), włącznie z - między innymi - kosztami dodatkowymi, takimi jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobieranymi przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy (zob. art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.). W świetle tych przepisów podstawę opodatkowania dostaw wysyłkowych stanowi i stanowić będzie cena towarów powiększona o wszelkie kwoty, którymi dodatkowo obciążany jest nabywca, np. opłaty za płatność kartą czy koszty wysyłki.

W praktyce powszechna jest praktyka odrębnego obciążania nabywców kosztami wysyłki (transportu) towarów, tj. odsprzedawania im (refakturowania) usług pocztowych czy kurierskich. Jest to jednak najczęściej postępowanie nieprawidłowe. Jak czytamy w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29 stycznia 2013 r. (nr IBPP2/443-1083/12/AB), "koszty przesyłki doliczone do sprzedaży towarów przez Wnioskodawcę nie stanowią samodzielnej usługi świadczonej przez Wnioskodawcę, jak też przez inny podmiot (operatora pocztowego), lecz są to koszty dodatkowe podstawowej czynności, jaką jest sprzedaż towarów. Koszty dodatkowe, między innymi, koszty przesyłki są jednym z poniesionych kosztów związanych ze świadczeniem głównym, które w efekcie kształtuje kwotę ostateczną żądaną od nabywcy. Wynika z tego, iż koszty wysyłki ponoszone w związku ze sprzedażą towarów, jako element świadczenia zasadniczego, winny zwiększać kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów i być opodatkowane według stawki podatkowej właściwej dla sprzedawanych towarów. Jeżeli dostawa dotyczy towarów opodatkowanych według różnych stawek, to koszty przesyłki powinny być przyporządkowane proporcjonalnie do towarów opodatkowanych poszczególnymi stawkami".

A zatem koszty wysyłki towarów (w tym opłaty za wysyłkę towarów pocztą), co do zasady, nie powinny być przez podatników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie dostaw wysyłkowych traktowane jako odrębnie świadczone usługi, lecz powinny one powiększać podstawę opodatkowania towarów będących przedmiotem dostawy (a w konsekwencji być opodatkowane stawką właściwą dla tych towarów). Jeżeli dostawy te są dokumentowane fakturą (rachunkiem) lub paragonem, można to czynić na jeden z dwóch sposobów, tj. poprzez powiększenie o koszty wysyłki cen netto sprzedawanych towarów (jest to postępowanie bardziej prawidłowe) albo poprzez wykazanie tych kosztów jako odrębnej pozycji na paragonie lub fakturze. Ten drugi sposób jest mniej prawidłowy, ale powszechnie stosowany i - co istotne - akceptowany przez organy podatkowe. Jak czytamy w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 czerwca 2010 r. (nr IPPP2/443-254/10-4/AO), "nie ma przeszkód, by było wykazywane w odrębnych pozycjach na jednej fakturze. W sytuacji wykazania świadczenia w kilku pozycjach (obejmującego transport jako niezbędny element dla wykonania umowy dostawy towarów) podstawą opodatkowania będzie zawsze suma kwot wykazanych przez dostawcę na fakturze, obejmująca należność za dostawę, tj. kwotę należną z tytułu czynności zasadniczej, jak również kwotę należną z tytułu czynności pomocniczych, niezbędnych dla jej wykonania. Dostawca towarów może odrębnie ująć kwoty należne z tytułu czynności głównej oraz czynności pomocniczych dla przejrzystości dokumentacji". [przykład 7]

Istnieje jednak sposób na wyłączenie kosztów wysyłki z podstawy opodatkowania dostaw towarów. Jest to możliwe w drodze przyjmowania od nabywców pełnomocnictwa do zawarcia w ich imieniu i na ich rzecz umów z Pocztą Polską, firmą kurierską lub innym podmiotem, który ma dostarczyć towary (pełnomocnictwo to może być udzielone w dowolnej formie, w tym przez zaakceptowanie regulaminu sklepu internetowego czy warunków aukcji internetowej - zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 22 września 2010 r., nr IBPP1/443-514/10/MS). Konsekwencją udzielenia takiego pełnomocnictwa jest wyłączenie kosztów wysyłki z podstawy opodatkowania towarów sprzedawanych drogą wysyłkową (co wynika z art. 79 lit. c dyrektywy 2006/112/WE; od 1 stycznia 2014 r. będzie to wynikać z art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy o VAT).

Dopuszczalność takiego postępowania potwierdzają organy podatkowe, np. dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 24 stycznia 2013 r. (nr ILPP2/443-1098/12-2/MN) czy dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 20 marca 2013 r. (nr IPTPP2/443-10/13-2/JN). W pierwszej ze wskazanych interpretacji czytamy, że "jeżeli - jak wskazano we wniosku - na podstawie udzielonego przez kupującego pełnomocnictwa, Wnioskodawca działając w jego imieniu i na jego rachunek, zleci wykonanie usługi pocztowej operatorowi pocztowemu na rachunek kupującego Wnioskodawca zawrze umowę o świadczenie usług z pocztą i opłaci należność względem poczty, to otrzymana przez Wnioskodawcę kwota na poczet zawarcia przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz kupującego umowy o świadczenie usług pocztowych nie będzie stanowiła u Wnioskodawcy podstawy opodatkowania, gdyż nie będzie stanowiła dla niego obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług". [przykład 8]

Z kasą lub bez

Dostawy wysyłkowe towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych (w praktyce najczęściej większość sprzedaży podatników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie dostaw wysyłkowych) musi być, co do zasady, ewidencjonowana za pomocą kas rejestrujących (zob. art. 111 ust. 1 ustawy o VAT).

Istnieją jednak zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, z których korzystać mogą podatnicy prowadzący działalność w zakresie dostaw wysyłkowych. Najważniejszym z nich (zważywszy, że limit zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania ze względu na wysokość obrotów od 1 stycznia 2013 r. wynosi maksymalnie 20 000 zł - zob. par. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania) jest zwolnienie obejmujące dostawy towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), za które zapłaty dokonano w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres). Zwolnienie to wynika z par. 2 ust. 1 w zw. z poz. 37 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania.

Nie zawsze jednak podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie dostaw wysyłkowych mogą korzystać z tego zwolnienia. Spowodowane jest to tym, że dostawy niektórych towarów nie korzystają ze zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, w tym ze zwolnienia obejmującego dostawy towarów w systemie wysyłkowym. Towary te wymieniają przepisy par. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania. [przykład 9]

Podkreślić należy, że wskazane zwolnienie obejmuje wyłącznie dostawy towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi). Zwolnienie to nie obejmuje zatem towarów wysyłanych własnym transportem sprzedawców, jak również towarów odbieranych osobiście przez nabywców. W tym zakresie - nawet jeżeli zapłata otrzymywana jest w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej - konieczne jest najczęściej ewidencjonowanie sprzedaży na rzecz osób prywatnych za pomocą kas rejestrujących. [przykład 10]

WAŻNE

Podstawę opodatkowania dostaw wysyłkowych stanowi cena towarów powiększona o wszelkie kwoty, którymi dodatkowo obciążany jest nabywca, np. opłaty za płatność kartą czy koszty wysyłki

WAŻNE

W przypadku dostaw wysyłkowych realizowanych za zaliczeniem pocztowym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania zapłaty

WAŻNE

Jeżeli dostawa dotyczy towarów opodatkowanych według różnych stawek, to koszty przesyłki powinny być przyporządkowane proporcjonalnie do towarów opodatkowanych poszczególnymi stawkami

Kiedy nie ma zwolnienia

Ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania nie korzystają dokonywane w systemie wysyłkowym dostawy:

a) gazu płynnego,

b) części do silników (PKWiU 28.11.4),

c) silników spalinowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (PKWiU 29.10.1),

d) nadwozi do pojazdów silnikowych (PKWiU 29.20.1),

e) przyczep i naczep; kontenerów (PKWiU 29.20.2),

f) części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (PKWiU 29.20.30.0),

g) części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (z wyłączeniem motocykli), gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 29.32.30.0),

h) silników spalinowych tłokowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych w motocyklach (PKWiU 30.91.3),

i) sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten (PKWiU ex 26 i ex 27.90),

j) sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego (PKWiU ex 26.70.1),

k) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT,

l) płyt CD, DVD, kaset magnetofonowych, taśm magnetycznych (w tym kaset wideo), dyskietek, kart pamięci, kartridżów i innych analogowych lub cyfrowych nośników danych zawierających zapisane dane lub zapisane pakiety oprogramowania komputerowego, w tym również sprzedawanych łącznie z licencją na użytkowanie,

m) wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU,

n) wyrobów tytoniowych (PKWiU 12.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2 proc. oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5 proc., bez względu na symbol PKWiU.

PRZYKŁAD 1

Mimo braku rejestracji...

Mieszkająca w miejscowości nadgranicznej osoba fizyczna regularnie wyjeżdża do Niemiec, gdzie kupuje artykuły chemii gospodarczej, które sprzedaje za pośrednictwem aukcji internetowych. Osoba ta nie zarejestrowała prowadzenia działalności gospodarczej, jak również nie zarejestrowała się jako podatnik VAT. Mimo to jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w rozumieniu VAT (działalność handlowca) jest ona podatnikiem VAT.

PRZYKŁAD 2

...i po rejestracji

Pani Zofia prowadzi sklep internetowy z kosmetykami i jest z tytułu prowadzonej w zakresie sprzedaży wysyłkowej działalności podatnikiem VAT. Incydentalnie sprzedaje przez internet również używane ubranka swojej córeczki. W tym zakresie nie działa w charakterze podatnika VAT, a więc sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu VAT (mimo że jest dokonywana przez podatnika VAT).

PRZYKŁAD 3

Sprzedaż tytoniu

Pan Witold zamierza otworzyć działalność gospodarczą, w ramach której będzie sprzedawał wysyłkowo tytoń do palenia. Tytoń jest towarem opodatkowanym akcyzą, a w konsekwencji dokonywanie jego sprzedaży wyłącza możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Pan Witold rozpoczynając prowadzenie działalności, nie może zatem wybrać tego zwolnienia i od samego początku musi być zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

PRZYKŁAD 4

Dostawa za zaliczeniem pocztowym w 2013 roku

Podatnik prowadzący sklep internetowy otrzymał 29 lipca 2013 r. zamówienie na towar. Klient wybrał zapłatę przy odbiorze. Towar został wysłany do klienta firmą kurierską 30 lipca 2013 r. i dostarczony klientowi następnego dnia. Należność od firmy kurierskiej podatnik otrzymał 4 sierpnia 2013 r. W tym też dniu powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej dostawy towaru. Jeżeli podatnik składa miesięczne deklaracje VAT-7, dostawę tego towaru powinien zatem wykazać w deklaracji VAT-7 za sierpień 2013 roku.

PRZYKŁAD 5

Przelewem z góry

Podatnik prowadzący sklep internetowy otrzymał 29 lipca 2013 r. zamówienie na towar. Klient wybrał zapłatę przelewem. Przelew od klienta podatnik otrzymał 30 lipca 2013 r. Towar został wysłany do klienta Pocztą Polską 31 lipca 2013 r. i został przez niego otrzymany 6 sierpnia 2013 r. Mimo że towar został dostarczony do klienta w sierpniu, obowiązek podatkowy z tytułu dostawy tego towaru powstał jeszcze w lipcu (30 lipca 2013 r.). Jeżeli zatem podatnik składa miesięczne deklaracje VAT-7, dostawę tego towaru powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za lipiec 2013 roku.

PRZYKŁAD 6

Dostawa za zaliczeniem pocztowym w 2014 roku

Wróćmy do przykładu nr 4. Gdyby analogiczna do przedstawionej w nim sytuacja miała miejsce w 2014 roku, obowiązek podatkowy powstałby 30 lipca 2014 r. W tym bowiem dniu doszło do dokonania dostawy towarów, tj. towar został dostarczony (wydany) klientowi.

PRZYKŁAD 7

Razem bądź oddzielnie

Podatniczka prowadząca sklep internetowy sprzedała towar opodatkowany stawką podstawową 23 proc. za 970 zł brutto, czyli 788,62 zł netto + 181,38 zł VAT. Koszt przesyłki pocztą, którym obciążany jest klient, to 26 zł. Klient zażądał wystawienia faktury. Najwłaściwsze będzie w tej sytuacji wystawienie przez podatniczkę faktury na kwotę 996 zł brutto, czyli 809,76 zł netto + 186,24 zł VAT. Dopuszczalne jest również wystawienie faktury zawierającej dwie pozycje, tj. dotyczącą towaru na kwotę 970 zł brutto (788,62 zł + 181,38 zł) oraz dotyczącą wysyłki na kwotę 26 zł brutto (21,14 zł netto + 4,86 zł VAT).

PRZYKŁAD 8

Pełnomocnictwo do wysyłki

Podatnik sprzedał towar za 1000 zł netto + 230 zł VAT. Regulamin sklepu prowadzonego przez podatnika (musi go zaakceptować każdy kupujący w tym sklepie) przewiduje, że nabywca udziela sprzedawcy pełnomocnictwa do wysyłki na rzecz i w imieniu nabywcy towaru pocztą lub firmą kurierską. Z tytułu dostawy, o której mowa, koszt wysyłki firmą kurierską wyniesie 27 zł brutto. Mimo to podstawa opodatkowania tej dostawy wyniesie 1000 zł (a VAT 230 zł), gdyż w związku z obciążeniem klienta tą kwotą nie zwiększy się podstawa opodatkowania tej dostawy.

PRZYKŁAD 9

Konieczność ewidencjonowania

Podatnik zamierza otworzyć sklep internetowy. Będzie w nim sprzedawał (głównie osobom prywatnym) sprzęt RTV i AGD. O ile dostawy wysyłkowe AGD będą mogły korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obejmującego dostawy w systemie wysyłkowym, za które zapłata jest dokonywana w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, ze zwolnienia tego nie będzie mogła korzystać większość dostaw sprzętu RTV. W konsekwencji podatnik będzie musiał od samego początku posiadać kasę rejestrującą (w celu ewidencjonowania dostaw sprzętu RTV należącego do towarów podlegających bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania; w pozostałym zakresie dostawy wysyłkowe sprzętu RTV oraz AGD będą mogły korzystać ze wskazanego zwolnienia, a w konsekwencji - mimo posiadania przez podatnika kasy rejestrującej - nie będą musiały być dokumentowane paragonami).

PRZYKŁAD 10

Bez odbioru własnego

Podatnik prowadzi sklep internetowy, w którym sprzedaje obuwie (roczny obrót przekracza 100 000 zł; jest to głównie obrót na rzecz osób prywatnych). Nie posiada kasy rejestrującej, gdyż cała jego sprzedaż na rzecz osób prywatnych korzysta ze zwolnienia od podatku obejmującego dostawy towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi). Zgłosił się do niego klient (osoba prywatna), który chciał zamówiony towar odebrać osobiście. Jeżeli podatnik nie chce zostać zmuszony do zainstalowania kasy rejestrującej, musi odmówić. Ewentualna sprzedaż na rzecz takiego klienta będzie bowiem musiała zostać zaewidencjonowana za pomocą kasy rejestrującej.

Jerzy Tramski

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 2 pkt 23 i 24, art. 5 ust. 1, art. 15, art. 19, art. 29 ust. 1, art. 111 ust. 1 oraz art. 113 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r. Art. 2 pkt 23 i 24, art. 5 ust. 1, art. 15, art. 19a, art. 29a, art. 111 ust. 1 oraz art. 113 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. Art. 2 ust. 1 lit. a i c oraz art. 79 lit. c dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. z późn. zm.). Par. 2 ust. 1 w zw. z poz. 37 oraz par. 3 i 4 rozporządzenia ministra finansów z 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. poz. 1382).