Podatki

Jest to możliwe w przypadku wydatków na zakup materiałów biurowych czy środków czystości. Natomiast przy zapłacie za przejazd taksówką już nie

PROBLEM Przedsiębiorca prowadzący indywidualną działalność gospodarczą w latach 2010-2011 wynajmował lokal użytkowy od miasta. Po zakończeniu umowy władze miasta postanowiły wystawić lokal na sprzedaż. Dały jednak zgodę przedsiębiorcy na dalsze korzystanie z lokalu do czasu sprzedaży. Lokal został sprzedany na początku 2013 r. Przedsiębiorca otrzymał decyzję ustalającą podatek od nieruchomości, z której wynikało, że musi uregulować zobowiązanie za 2012 r. Przedsiębiorca jest zdziwiony. Uważa, że obowiązek podatkowy za ten okres go nie dotyczy. Obecnie już nie użytkuje tego lokalu. W jakich przypadkach podatnikiem podatku od nieruchomości może być osoba fizyczna lub prawna, która nie jest właścicielem nieruchomości, ale użytkuje ją po wygaśnięciu wcześniej zawartej umowy najmu? Czy obowiązek zapłaty podatku przez faktycznego użytkownika powstanie, nawet jeśli ma on zgodę właściciela na użytkowanie nieruchomości do czasu jej sprzedaży? Czy w takiej sytuacji można uznać, że użytkownik ma tytuł prawny do lokalu? W jakim czasie organ powinien wydać i doręczyć takiemu użytkownikowi decyzję ustalającą wysokość podatku do zapłaty?

6 pytań do dr. Janusza Fiszera, radcy prawnego, doradcy podatkowego, partnera w kancelarii prawnej Gessel i docenta Uniwersytetu Warszawskiego

Podatnik jest rezydentem podatkowym w Polsce, tj. ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Podatek dochodowy jest rozliczany we właściwym urzędzie skarbowym. Na podstawie uchwały podatnik jest powołany do rady nadzorczej spółki, posiadającej siedzibę w Szwajcarii. Z tego tytułu przysługuje mu wynagrodzenie od szwajcarskiej spółki kapitałowej, która jest rezydentem podatkowym Szwajcarii, tj. podlega opodatkowaniu w Szwajcarii od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Podatnik otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej spółki kapitałowej, a nie otrzymuje wynagrodzenia z tytułu pełnienia innych funkcji w spółce szwajcarskiej, np. pracownika, doradcy. W świetle przepisów prawa szwajcarskiego polski podatnik jest podatnikiem podatku dochodowego od dochodów uzyskanych z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej spółki, tj. podlega w Szwajcarii ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Gdzie rozliczyć otrzymywane ze spółki szwajcarskiej wynagrodzenie?

TEZA: Przez zakończenie budowy nie można rozumieć zakończenia całej inwestycji objętej pozwoleniem na budowę, a zatem np. także zakończenie budowy dróg itp. Liczy się faktyczny moment zakończenia budowy, a to może wynikać np. z dziennika budowy. Nie ma jednak znaczenia to, czy faktyczne użytkowanie budowli również nastąpiło w tym czasie, czy później.

Od 2015 roku wzrośnie zainteresowanie zasadami podziału zysku. Wynika to z rozbieżnych kryteriów w zakresie szacowania dochodów, dokumentowania transakcji, a także braku przepisów przejściowych i zmian w definicjach

RACHUNKOWOŚĆ