WSA w Szczecinie o podatku od nieruchomości

Sygn. akt I SA/Sz 221/14

z 6 sierpnia 2014 r.

Wójt gminy skierował do spółki w lutym 2012 r. i marcu 2013 r. wezwania do złożenia deklaracji w sprawie podatku od nieruchomości za 2012 r. Ponieważ spółka nie odpowiadała na wezwania, wójt wszczął w kwietniu 2013 r. postępowanie w tej sprawie. Następnie organ powołał biegłego rzeczoznawcę w celu ustalenia wartości budowli, tj. elementów budowlanych 4 elektrowni wiatrowych, zlokalizowanych na działce należącej do spółki. W postępowaniu dopuścił dowód z opinii rzeczoznawcy majątkowego, który ustalił wartość budowli, a następnie określił spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2012 r. za budowle związane z prowadzeniem przez spółkę działalności gospodarczej (4 elektrownie wiatrowe). Wójt w uzasadnieniu powołał się na art. 6 ust. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 849) oraz decyzję powiatowego inspektora nadzoru budowlanego udzielającą pozwolenia na użytkowanie 4 elektrowni wiatrowych i stwierdził, że budowa elektrowni wiatrowych została zakończona w 2011 r. W związku z tym obowiązek podatkowy dotyczący tych budowli powstał 1 stycznia 2012 r. Spółka nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem i złożyła odwołanie od tej decyzji. W jej ocenie wójt błędnie przyjął, że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstał w 2012 r. Do odwołania spółka dołączyła m.in.:

● kopię decyzji starosty z 15 marca 2010 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu spółce pozwolenia na budowę farmy wiatrowej składającej się z 10 elektrowni,

● zaświadczenie starosty z 8 kwietnia 2010 r. potwierdzające ostateczność pozwolenia na budowę oraz wniosek spółki z 6 grudnia 2011 r. o pozwolenie na częściowe użytkowanie dotyczące 4 elektrowni wiatrowych,

● decyzję powiatowego inspektora nadzoru budowlanego z 20 grudnia 2011 r. udzielającą pozwolenia na użytkowanie 4 elektrowni wiatrowych oraz

● protokół z 7 lutego 2012 r. potwierdzający rozpoczęcie rozruchu tych elektrowni.

Samorządowe kolegium Odwoławcze podtrzymało decyzję wójta w mocy. Spółka złożyła więc skargę do WSA. Podtrzymała wcześniejsze zarzuty i dodała nowe. Zwróciła m.in. uwagę, że po wszczęciu postępowania nie była wzywana do podania wartości budowli elektrowni wiatrowej - tj. jej fundamentu i masztu. Co więcej, wartość budowli określona przez rzeczoznawcę jest zawyżona, bo nie odpowiada kosztom nabycia tych obiektów, przyjętych 1 marca 2012 r. do amortyzacji.

Błędne było też ustalanie wartości budowli na 10 czerwca 2013 r., zamiast na 1 stycznia 2012 r. Sąd uchylił decyzje organów podatkowych.

Istotne znaczenie w omawianej sprawie miały art. 6 ust. 1, ust. 2, ust. 9 i ust. 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 tej ustawy obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem.

Spór w omawianej sprawie dotyczył daty powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości od 4 elektrowni wiatrowych.

Zdaniem sądu z powyższego przepisu wynika, że gdy powstanie obowiązku podatkowego zależy od istnienia budowli albo budynku lub ich części, obowiązek taki powstaje z 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa takich przedmiotów opodatkowania (tj. budowli albo budynku lub ich części) została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem.

W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe zasadnie więc przyjęły, że budowa przedmiotowych 4 elektrowni została zakończona przed 6 grudnia 2011 r., bowiem w tym dniu spółka wystąpiła do organu nadzoru budowlanego o wydanie pozwolenia na użytkowanie częściowe i pozwolenie na użytkowanie tych 4 elektrowni przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych zostało wydane 20 grudnia 2011 r. Organ prawidłowo uznał więc, że dokumentacja w sprawie (m.in. dziennik budowy) świadczy o tym, że proces budowy elektrowni wiatrowych został zakończony przed złożeniem wniosku o pozwolenie na ich użytkowanie. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 45 ust. 1 prawa budowlanego (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót. Przekazując więc taki dokument (podpisany przez kierownika budowy i inspektora nadzoru) organowi budowlanemu, inwestor potwierdza, że zostały zakończone roboty budowlane dotyczące danego obiektu. Fakt taki potwierdza też wprost oświadczenie kierownika budowy dołączane do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu. Również zasady logiki wskazują na to, że składając taki wniosek na użytkowanie przedmiotowych elektrowni, obiekty takie zdolne były do zakładanego użytkowania, a zatem ich budowa została zakończona.

Prawidłowo również wskazało SKO, że z protokołu rozruchu elektrowni sporządzonego 7 lutego 2012 r. wynika nie tylko to, że elektrownie te zostały wybudowane przed 6 grudnia 2011 r., ale również że na 30 grudnia 2011 r. były już w pełni gotowe do pracy zgodnie z przeznaczeniem. A zatem - wskazał sąd - budowa elektrowni została zakończona w 2011 r., a obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości w odniesieniu do tych budowli powstał 1 stycznia 2012 r.

Sąd nie zgodził się więc ze spółką, że przez zakończenie budowy należy rozumieć zakończenie całej inwestycji objętej pozwoleniem na budowę, a zatem np. także zakończenie budowy dróg itp. Nie ma przy tym znaczenia fakt, iż decyzja z 20 grudnia 2011 r. o pozwoleniu na użytkowanie tych elektrowni nie stała się ostateczna w 2011 r., gdyż niezależnie od tego, że spółka nie składała odwołania od tej decyzji, istotne znaczenie ma faktyczny moment zakończenia budowy, a to, jak wynika z zebranych w sprawie dowodów, nastąpiło w 2011 r. W takiej sytuacji nie ma więc znaczenia, czy faktyczne użytkowanie budowli również nastąpiło w 2011 r.

W związku z tym sąd uznał, że spółka miała obowiązek złożyć deklarację na podatek od nieruchomości od tych elektrowni na 2012 r.

Sąd uchylił jednak decyzję z tego powodu, że w sporządzonym przez biegłego rzeczoznawcę operacie szacunkowym wskazał on, że dokonał ustalenia wartości rynkowej elektrowni 10 czerwca 2013 r. Tymczasem wartość ta powinna być ustalona 1 stycznia 2012 r. Zdaniem sądu naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowało uchyleniem decyzji organów podatkowych.

@RY1@i02/2014/193/i02.2014.193.071000400.802.jpg@RY2@

Linia orzecznicza

Oprac. Łukasz Zalewski