Edyta Dobrowolska

Mały przedsiębiorca często prowadzi działalność, wykorzystując część własnego mieszkania. Równie częste są przypadki działalności w lokalu wynajmowanym albo we własnym lokalu użytkowym. Każdy przypadek wymaga oddzielnej analizy od strony księgowej.

Praktycznie każdy, kto prowadzi działalność gospodarczą, korzysta z samochodu. Jest więc oczywiste, że związane z nim wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.

Osoby działające na własny rachunek, w tym samozatrudnieni prowadzący działalność gospodarczą, przez odpowiednią optymalizację podatkową związaną z rozliczaniem kosztów mogą zapłacić rzeczywisty podatek dochodowy w wysokości nie 18-19 proc., ale zaledwie kilku procent. Albo nie zapłacić PIT wcale.

W 2010 roku, czwarty rok z rzędu, podatkowych kosztów uzyskania przychodów nie stanowią koszty reprezentacji. W szczególności wydatki poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów, w tym alkoholowych.

Wszyscy przedsiębiorcy będący osobą prawną płacą podatek dochodowy na takich samych zasadach. Natomiast osoby fizyczne mają do wyboru jeden z aż czterech możliwych sposobów rozliczania tego podatku. Wybór optymalnej formy zależy zarówno od rodzaju prowadzonej działalności, jak i kalkulacji finansowych.

Jeśli swoją aktywność zawodową możemy sprzedawać w formie pracy na etacie, działalności wykonywanej osobiście lub pozarolniczej działalności gospodarczej, a chcemy jak najmniej z zarobków oddawać w formie daniny dla państwa, to powinniśmy wybrać rolę przedsiębiorcy. W przeciwieństwie do pracowników przedsiębiorcy mają preferencje podatkowe oraz prawo do płacenia obowiązkowych składek do ZUS na minimalnym poziomie.