Piotr Kofta

„Byłam Eileen” wpisuje się w modę na kobiecy thriller psychologiczny – znacznie zresztą bliżej jest jej do anarchistycznej pomysłowości prozy Gillian Flynn niż do naiwnej głupoty „Dziewczyny z pociągu” Pauli Hawkins – ale ta konotacja nie wyjaśnia wszystkiego. Moshfegh ma świetne pióro i (bardzo) smoliste poczucie humoru.

Umberto Eco był fenomenem unikalnym – ostatnim chyba światowym intelektualistą, o którym mówiono, że zna się na wszystkim

Jak konserwatywne ancien régime’y niechcący stworzyły aparat inwigilacji i opresji, czyli „Urojone widmo rewolucji” Adama Zamoyskiego

Dlaczego Marek Kondrat porzucił aktorstwo, by zająć się winem? Czy zobaczymy go jeszcze na ekranie?

„Czasomierze” Davida Mitchella – osobliwe połączenie powieści obyczajowej z fantastyką i futurologiczną refleksją – wygrywają brawurową potoczystością świetnie napisanej prozy

Co nowego wśród książek?

Zobaczyć Neapol i umrzeć? Raczej uciec z Neapolu i przeżyć – zdaje się sugerować Elena Ferrante, włoska pisarka, której cykl powieściowy o trudnej kobiecej przyjaźni robi zawrotną światową karierę

Wyidealizowana starożytność, świat filozofii, gramatyki i kolumnady, jest wynalazkiem nowożytności – mówi Jakub Szamałek, autor znakomitego cyklu kryminałów osadzonych w greckim antyku