Piotr Kofta

W „Maniaku” pisarz Benjamín Labatut opowiada o człowieku, który nie mógł przestać myśleć. Problem w tym, że był myślicielem tyleż fenomenalnym i niezwykle mądrym, ile niebezpiecznym, ponieważ nie stawiał swojemu myśleniu żadnych granic. Najprościej chyba powiedzieć, że John von Neumann był figurą prometejską, ale to i tak nie wyczerpuje zagadnienia.

„Aglo” Zbigniewa Rokity można czytać na dwa sposoby: jako współczesny zaangażowany reportaż i jako wyprawę badawczą w świat śląskiej zaświatowej kosmologii. „Przemierzam Aglomerację, bo nie chcę niczego uronić z rozgrywającej się tu rewolucji górnośląskiej” – deklaruje Rokita

„Włóczędzy” chińskiej pisarki Hao Jingfang to rzecz o porażkach i rozczarowaniach idealistów. Którzy – po raz kolejny – chcieliby dźwignąć ku niebu jednoczącą ludzkość Wieżę Babel. To ciekawe, że dostajemy taką prozę z Chin, a sami już od dawna niczego podobnego nie wytwarzamy.

„Włóczędzy” to rzecz o porażkach i rozczarowaniach idealistów, którzy – po raz kolejny – chcieliby dźwignąć ku niebu jednoczącą ludzkość Wieżę Babel

Nowa na naszym rynku książka Santiago Roncagliolia przypomina, że jeśli zapomnieliśmy o Świetlistym Szlaku, to powinniśmy sobie o nim jednak przypomnieć. Choćby dlatego, że świat dzisiejszy nie jest znacząco lepszy, niż był te 40 lat temu, a być może nawet jest gorszy.

Czy poza Peru Abimael Guzmán i Świetlisty Szlak wywołują jeszcze jakieś emocje?

Najlepsze ramy do interpretowania naszej epoki stwarzają historie apokaliptyczne.

Najlepsze ramy do interpretowania naszej epoki stwarzają historie apokaliptyczne

Był taki czas, kiedy wyprawy Cooka postrzegano jako szlachetne przedsięwzięcia, podjęte w imię oświecenia i ekspansji globalnej wiedzy. Dziś podróżnik ogniskuje w sobie cały nasz postkolonialny resentyment wobec tamtej epoki