Anna Ochremiak

Choć termin rozliczeń z fiskusem upływa dopiero z końcem kwietnia, państwo Halina i Mariusz M. wysłali już PIT. Oboje są na emeryturze, ale dorabiają na podstawie umów o dzieło lub zleceń. I tu właśnie zrodził się problem: ledwie wysłali zeznanie podatkowe, pan Mariusz dostał od jednego z płatników PIT-11, czyli informację o przychodach i zaliczkach wysłanych do urzędu. Zupełnie o nim zapomnieli, a płatnik spóźnił się z PIT-em, powinien go przysłać do końca lutego. - Jak wybrnąć z tej sytuacji? - martwią się czytelnicy.

Wkrótce rozstrzygnięcie czwartej edycji konkursu "Gwiazdy Bankowości", który Dziennik Gazeta Prawna organizuje wraz z firmą konsultingową PwC. W tegorocznej edycji będziemy zwracać szczególną uwagę nie tylko na wyniki finansowe banków i sposób prowadzenia biznesu, ale również na wprowadzane przez nie innowacje i budowanie relacji z klientami. O tym, jak nowe technologie zmieniają sektor bankowy i co z tego może wynikać dla ich klientów, rozmawiamy z przedstawicielami ubiegłorocznych laureatów naszego konkursu.

Lekarz rodzinny odmawia przyjęcia mojej 17-letniej córki, jeżeli zgłasza się do przychodni beze mnie. Ja uważam, że jest dostatecznie odpowiedzialna, by pójść do lekarza bez angażowania rodziny, tym bardziej że nie przysługują mi już przecież dni wolne na opiekę nad siedemnastolatką. Zresztą nie wyobrażam sobie, że np. u ginekologa lub psychiatry również musiałabym jej towarzyszyć. Poza tym to także kwestia zapewnienia młodej osobie odrobiny intymności! - irytuje się pani Małgorzata.

Pan Marcin pojechał z ośmioletnim synem na wycieczkę rowerową. - Ponieważ na trasie nie było ścieżki rowerowej, jechaliśmy chodnikiem. Gdy wyprzedzaliśmy dwie starsze panie z psami, syn przyhamował trochę za ostro, hamulce zapiszczały, psy się wystraszyły, a panie zaczęły krzyczeć, że nie mamy prawa jeździć tamtędy. - Oczywiście, syn powinien zachować się ostrożniej, ale przecież to tylko dziecko i wydaje mi się, że mieliśmy prawo jechać po chodniku - żali się pan Marcin.

Złożyłem reklamację u mojego operatora telefonii komórkowej; wysłałem ją pocztą, listem poleconym, mam dowód nadania. W umowie z operatorem przeczytałem, że zgłoszenie reklamacyjne powinno być rozpatrzone w ciągu 30 dni, a jeśli po tym terminie tak się nie stanie, to uważa się, że została ona uwzględniona. To ogólne zasady dotyczące reklamacji. Tymczasem po jakimś czasie od złożenia otrzymałem powiadomienie SMS-em, że reklamacja wpłynęła do operatora i że zostanę powiadomiony pisemnie o decyzji. Faktyczna odpowiedź przyszła po 50 dniach! Czy operator działał zgodnie z prawem? Czy powiadomienie o przyjęciu reklamacji jest równoznaczne z powiadomieniem o skutkach jej rozpatrzenia? - pyta pan Mirosław.

Jestem osobą niepełnosprawną i ciągłe kłopoty ze znalezieniem miejsca do parkowania na podwórku skłoniły mnie do starania się o jego wyznaczenie - opowiada pan Władysław. - Złożyłem wniosek do Zakładu Gospodarki Komunalnej. Po dłuższej wymianie korespondencji dyrektor wskazał lokalizację - niewielki skrawek obok wjazdu na teren nieruchomości. Wyraził też zgodę na wykonanie przeze mnie miejsca parkingowego dla osoby niepełnosprawnej, ale na mój koszt, bez możliwości ubiegania się o zwrot nakładów. Kupiłem tablice drogowe z napisami "Parking" oraz "Miejsce dla osoby niepełnosprawnej" i uporządkowałem teren. Chciałem tu parkować swój samochód, ale zajmowali je inni kierowcy, więc dodałem pod znakami tabliczkę z moimi numerami rejestracyjnymi. Poinformowałem o tym zarządcę terenu (ZGK), który kazał mi ją zdjąć, jednocześnie informując, że by korzystać z miejsca na wyłączność, muszę zwrócić się o wydzierżawienie tego terenu. Zrobiłem to, ale spotkałem się z odmową. Czy mogę teraz żądać zwrotu poniesionych kosztów? Jak mam się starać o miejsce parkingowe dla osoby niepełnosprawnej na moją wyłączność? Jakie przepisy decydują o ustanawianiu miejsc dla niepełnosprawnych?