dr Dominika Bychawska-Siniarska

Associated Newspapers Limited – wydawcy „Daily Mail” i „Mail on Sunday” – zostały wytoczone dwa procesy. Pierwszy przez A.S., libijskiego biznesmena, po tym, jak portal MailOnline wskazał go jako podejrzanego w sprawie zamachu terrorystycznego w Manchester Arena w 2017 r. Drugi – przez E.H., psychologa klinicznego wymienionego w „Mail on Sunday” i MailOnline w kontekście znanego jako „Operation Midland” śledztwa dotyczącego historycznych przypadków wykorzystywania seksualnego dzieci.

Sprawa A.L. i E.J. przeciwko Francji (skargi nr 44715/20 i 47930/21) dotyczyła legalności przejęcia danych z oprogramowania służącego grupom przestępczym. 7 grudnia 2018 r. prokuratura przy specjalnym międzyregionalnym oddziale sądu karnego w Lille wszczęła dochodzenie w sprawie EncroChat i jego użytkowników. Ustalono, że to narzędzie było wykorzystywane przez organizacje przestępcze działające we Francji. EncroChat działało jako zamknięta sieć smartfonów podłączonych do serwera we Francji. 

W wyroku w sprawie Haugen p. Norwegii z 15 października 2024 r. (skarga nr 59476/21) Europejski Trybunał Praw Człowieka przypomniał o odpowiedzialności państwa za osadzonych. Sprawa dotyczyła samobójstwa syna skarżącego (w dokumentach występuje jako X) podczas jego pobytu w więzieniu w Oslo. Cierpiał on na problemy ze zdrowiem psychicznym i rzekomo był zagrożony ryzykiem samobójstwa.

Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka noszenie symbolu lub stroju religijnego w miejscach publicznych jest działaniem chronionym na podstawie art. 9 par. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Osoba, dla której religia stanowi centralny element życia, powinna mieć w zasadzie możliwość manifestowania tej wiary i komunikowania jej innym, m.in. poprzez noszenie symboli religijnych i ubrań, zwłaszcza że zdrowe, demokratyczne społeczeństwo musi tolerować i wspierać pluralizm oraz różnorodność w sferze religijnej. Co do zasady istnieją okoliczności, w których państwo może ograniczać strój, w szczególności jeśli wymagają tego względy bezpieczeństwa czy higieny. ETPC co do zasady aprobuje zakazy państw dotyczące noszenia burki w miejscach publicznych. Rozważając sprawę Missaoui i Akhandaf p. Belgii (skarga nr 54795/21), strasburscy sędziowie „uciekli” jednak od zajęcia się meritum problemu, uznawszy, że skarga jest niedopuszczalna z przyczyn formalnych.