Kto odpowiada za zdrowie i życie osadzonych
W wyroku w sprawie Haugen p. Norwegii z 15 października 2024 r. (skarga nr 59476/21) Europejski Trybunał Praw Człowieka przypomniał o odpowiedzialności państwa za osadzonych. Sprawa dotyczyła samobójstwa syna skarżącego (w dokumentach występuje jako X) podczas jego pobytu w więzieniu w Oslo. Cierpiał on na problemy ze zdrowiem psychicznym i rzekomo był zagrożony ryzykiem samobójstwa.
Po doniesieniu Haugena policja wszczęła dochodzenie i skontaktowała się z gubernatorami hrabstw odpowiedzialnymi za nadzór administracyjny nad ogólnymi i specjalistycznymi służbami zdrowia w ich regionach. Hrabstwo Oslo i Viken poinformowały, że nie zalecają wszczynania śledztwa karnego wobec służby zdrowia więziennej, ponieważ dochodzenie nie ujawniło poważnego naruszenia obowiązku zapewnienia X odpowiedniej opieki zdrowotnej, co mogłoby skutkować odpowiedzialnością karną. W wyniku uzyskanej informacji policja zdecydowała się nie ścigać zarządu więzienia ani innego zaangażowanego organu, ponieważ żaden nie dopuścił się rażącego niedbalstwa w wypełnianiu swoich obowiązków urzędowych ani wykroczenia zawodowego. Haugen złożył skargę do prokuratury, ale ta podtrzymała decyzję policji. Dalsze odwołania również nie przyniosły skutku.
Powołując się na art. 2 (prawo do życia), 3 (zakaz nieludzkiego traktowania) i 13 (prawo do skutecznego środka odwoławczego) Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, Haugen stwierdził w skardze do ETPC, że władze nie zrobiły wszystkiego, czego można było od nich rozsądnie oczekiwać, aby zapobiec samobójstwu jego syna podczas odbywania kary. Skarżył się również na opiekę medyczną i umieszczenie syna w odosobnieniu. Dodatkowo zarzucił Norwegii, że nie miał odpowiedniego środka odwoławczego w związku z oddalonymi skargami.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.