ugoda sądowa

Wydatki z tytułu ugody sądowej nie są kosztem podatkowym, jeżeli służyły jedynie minimalizacji strat wynikających z wcześniejszych decyzji gospodarczych podatnika – orzekł NSA. Wskazał, że nawet jeśli decyzja jest ekonomicznie racjonalna, nie oznacza to od razu, że wydatek z nią związany spełnia przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a więc służy osiągnięciu przychodu lub zabezpieczenia jego źródła.

Ugoda przed sądem, czy dłuższy termin na odwołanie do GIP – to zakłada nowy projekt ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw z 16 października, będący wynikiem zakończonych konsultacji i uzgodnień międzyresortowych. Niestety nie wszystkie zmiany są korzystne dla pracodawców.

W porozumieniu pracownika z byłym zakładem pracy, zawieranym przed obliczem sądu, należy zadbać, aby kwota ustalonej rekompensaty nie budziła żadnych wątpliwości.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) wydał interpretację indywidualną, w której potwierdził, że wypłacone w ramach zawartej ugody sądowej odszkodowanie i zadośćuczynienie z tytułu utraty osoby bliskiej na skutek katastrofy budowlanej, stanowią przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, korzystający ze zwolnienia podatkowego.

W artykule przedstawiono interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą opodatkowania kwoty wypłaconej w ramach ugody mediacyjnej między pracownikiem a pracodawcą. Wypłacona suma stała się przedmiotem kontrowersji między pracodawcą a byłym pracownikiem ze względu na podatek dochodowy od osób fizycznych. Czy ta kwota powinna być zwolniona z opodatkowania? 

W praktyce niestety do ugód sądowych z udziałem jednostek samorządu terytorialnego nie dochodzi często. To efekt m.in. dużej ostrożności ze strony urzędników. Często słyszy się z ich ust, że lepszy od ugody i tak jest wyrok – bo pozwala uniknąć ewentualnego tłumaczenia się z zarzutów naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Realizacja wyroku to wszak wykonanie zobowiązania wynikającego z dokumentu. Natomiast zawarcie ugody, związane np. z odstąpieniem od części żądań gminy, należy uzasadnić. Nie taki jednak diabeł straszny. Analiza przepisów wskazuje, że przestrzeganie wielu wskazanych w przepisach formalności i spełnienie określonych przesłanek pozwala na zawieranie ugód zgodnych z prawem. Szczególnie dotyczy to ugody sądowej – nad jej poprawnością czuwa przecież sąd powszechny.

Firma Zoom zgodziła się zapłacić 85 mln USD w ramach ugody sądowej w związku z zarzutami, że słaba kontrola prywatności w usłudze wideokonferencji umożliwiła zbyt wiele wglądów w dane osobowe użytkowników i sprawiła, że zbyt łatwo można było zakłócić ich spotkania na początku pandemii Covid-19.

Skład orzekający będzie mógł informować strony procesu, jak ocenia ich roszczenia albo zgłaszane przez nie dowody. W sprawach pracowniczych może to prowadzić do częstszego zawierania ugód.

W skrajnych przypadkach mamy ponad 133-krotny wzrost opłat. Czy postępowanie pojednawcze jest warte takich pieniędzy?

Podatniczka zapłaci PIT od odszkodowania, mimo że z oświadczeń stron wyrażonych przed sądem powszechnym wynikało, że rekompensata jest należna za rzeczywiste straty, a nie za utracone korzyści – wynika z wyroku NSA.

Tylko ugody sądowe są zwolnione z podatku – orzekł NSA. Uzasadniając wyrok, sędzia Aleksandra Wrzesińska-Nowacka powołała się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 29 listopada 2006 r. (SK 51/06). TK wyjaśnił w nim, dlaczego ustawodawca nie zwolnił z PIT odszkodowań pozasądowych. Uznał, że stwarzałoby to ryzyko nadużyć.

Porozumienie zawarte z organem państwowym i uzyskanie na jego podstawie odszkodowania za bezprawnie odebrany majątek po wojnie na mocy przepisów o reformie rolnej wyklucza wnoszenie dalszych roszczeń przez następców prawnych byłych właścicieli – uznał Sąd Najwyższy.

Jeden z moich kontrahentów jest mi winien 34 tys. zł. Skierowałem zatem do sądu wniosek o próbę ugodową w sprawie zaległej faktury. Tak się jednak złożyło, że nie dojechałem na rozprawę. Po pewnym czasie ze zdziwieniem dowiedziałem się, że zostałem obciążony przez sąd kosztami 3600 zł zastępstwa procesowego na rzecz dłużnika. Stało się to na żądanie jego pełnomocnika – radcy prawnego. Nie rozumiem, dlaczego zostałem obciążony taką kwotą tylko dlatego, że nie stawiłem się na sprawę sądową. Przecież to ja dochodzę swoich praw, a nie kontrahent. Czy sąd postąpił właściwie?

W ciągu pięciu lat liczba odwołań od wypowiedzenia lub dyscyplinarki spadła o jedną trzecią. Wydłużenie czasu na złożenie pozwów nie odwróci tego trendu.

Kto płaci odszkodowanie, żeby uchronić się od dotkliwych konsekwencji wizerunkowych w razie przegranej przed sądem, działa racjonalnie. Nie spełnia jednak przesłanki celowości z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT – uznał WSA w Warszawie.