Adam Zwierzyński

Skrajny formalizm był cechą procesów archaicznych. W najstarszym procesie rzymskim powód musiał wyrecytować przed urzędnikiem odpowiednią formułkę (legis actio). Jakikolwiek błąd skutkował przegraną, bez względu na słuszność żądania. Z czasem zrozumiano, że nadmierny formalizm krępuje proces i utrudnia dotarcie do prawdy. W Polsce już przed wojną przyjmowano, że rację bytu mają tylko takie formalności, które są niezbędne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.

W trybie administracyjnym, bez świadków, rozprawy, a nawet udziału strony, której dobra osobiste internetowym wpisem naruszono, a kiedy trzeba – prokuratorskim postanowieniem. Tak Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza bronić wolności słowa w sieci, zagrożonej podobno przez serwisy społecznościowe.

Od 12 lutego będą działać hotele, kina i teatry. Ruszyły stoki narciarskie i baseny. Od dawna czynne są supermarkety, a tłok w nich prawie jak za starych czasów. Dlaczego więc w imię ochrony przed pandemią planuje się demontaż kolejnych gwarancji procesowych stron? W Sejmie znajduje się projekt nowelizacji procedury cywilnej (druk nr 899). Przewiduje zmiany m.in. w art. 15zzs1 tzw. ustawy o COVID-19 z 2 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.). W okresie pandemii i rok od jej odwołania wszystkie sprawy cywilne zarówno w pierwszej, jak i drugiej instancji rozpoznawać ma skład jednoosobowy.