transformacja energetyczna

Zmienność pracy OZE i brak odpowiednich rezerw mocy niezależnych od pogody stworzyły warunki, które umożliwiły blackout na Półwyspie Iberyjskim. Na pełną wiedzę o jego przyczynach poczekamy jeszcze kilka miesięcy. Już dziś znamy jednak kluczowy wniosek: konieczne jest wzmocnienie narzędzi stabilizujących system energetyczny.

Bez przemysłowej ekspansji Chin być może nie doszłoby do rozpowszechnienia zielonych technologii. Nie czyni to jednak z Państwa Środka klimatycznego lidera. A dziś to w dużej mierze właśnie czynnik chiński wymusza korektę politycznego kursu Zachodu.

Nawet ograniczone, konserwatywne z ducha pomysły zmierzające do osłabienia prymatu OZE w niemieckiej energetyce spotykają się z oporem mniejszościowego koalicjanta i organizacji ekologicznych. To zapowiedź tego, jak trudno będzie w aktualnym europejskim rozdaniu o głębszą korektę kursu.

W oczekiwaniu na ogłoszenie nowego kursu polityki energetycznej przez rząd Friedricha Merza, swoje postulaty zmian coraz odważniej formułują główni zainteresowani: firmy i pracownicy przemysłu. Krytyka nie omija systemu opłat za CO2, który był ulubionym narzędziem dekarbonizacji dla Berlina.

O ile branża od dawna spodziewała się weta w sprawie ustawy odległościowej dla wiatraków, tego samego nie można powiedzieć o decyzji Karola Nawrockiego w sprawie kolejnej ustawy – deregulacyjnej. Według informacji DGP decyzja nie była konsultowana z prezydenckimi doradcami. Jedna z wersji krążących po korytarzach mówi, że w tle mogło dojść do urzędniczej pomyłki.

Stawka transformacji jest dla Polski najwyższa w Unii Europejskiej. Na szali leży aż 43 proc. naszego PKB – wynika z zaprezentowanej w poniedziałek analizy brukselskiego instytutu Bruegla. Podstawowym sposobem na redukcję ryzyka jest dekarbonizacja, ale z punktu widzenia Warszawy to nie rozwiązuje problemu nierównych obciążeń wiążących się z tym procesem.

Wdrożenie ambitnego scenariusza transformacji to perspektywa kilkuset godzin w roku, w których może zabraknąć energii – wynika z wyliczeń zrealizowanych dla DGP. Resort klimatu zapewnia, że nie ma mowy o ryzyku dla bezpieczeństwa. Nowi gospodarze dokumentu z Ministerstwa Energii nie wykluczają jednak korekt, a operator przymierza się do zgłoszenia uwag – ustaliliśmy.

Branża offshore zmaga się z ryzykiem inwestycyjnym i niezbyt sprzyjającymi warunkami rynkowymi. Rządy europejskie muszą zdecydować: ograniczyć ambicje dotyczące budowy morskich wiatraków czy rosnącymi kosztami obciążyć rachunki odbiorców.

Miłosz Motyka, nowy minister energii: - Jesteśmy chyba jedynym państwem w Europie, w którym OZE nie są w ministerstwie energii. Tylko że jako minister jestem do współpracy w ramach rządu zobowiązany

Snucie wizji, w której wielka przebudowa systemu energetycznego łączy się, w perspektywie kilku czy kilkunastu lat, z tańszym prądem tylko pozornie nic nie kosztuje. To kolejne zaciągane wobec społeczeństwa zobowiązanie, którego wypełnienie może okazać się trudne lub niemożliwe.

Inwestycje w transformację energetyczną wyniosą ponad 1 bln zł do końca dekady. Tak oszacowało Ministerstwo Klimatu. Tymi wydatkami ktoś musi mądrze zarządzać, a kwestie transformacji wciąż są rozproszone pomiędzy resorty.

DGP dotarł do nowego projektu Krajowego planu w dziedzinie Energii i Klimatu (KPEiK). W porównaniu z październikową wersją, zakłada mniejszy udział OZE w elektroenergetyce, ale wyższy w transporcie oraz ciepłownictwie i chłodnictwie.

Budynki odpowiadają dziś za blisko 40% zużycia energii w Unii Europejskiej. Ich modernizacja i dekarbonizacja stają się niezbędne, by móc osiągnąć neutralność klimatyczną. Konieczne jest nie tylko wdrożenie nowych technologii – paneli fotowoltaicznych, infrastruktury ładowania aut elektrycznych czy systemów zarządzania energią – lecz także głęboka poprawa efektywności istniejących już budynków i zmiana podejścia społecznego. Nowelizacja dyrektywy EPBD wyznacza kierunek tych działań, definiuje standardy dla nowych inwestycji oraz plan renowacji dla już istniejących obiektów w całej UE.

W Poznaniu 12 czerwca odbyła się konferencja „Transformacja i efektywność energetyczna w firmie – praktyczny wymiar” zorganizowana przez mBank, pod patronatem Forum Odpowiedzialnego Biznesu z udziałem ekspertów z Forum Energii. Poświęcona była perspektywom transformacji i efektywności energetycznej w Polsce.

Opór jest daremny, dla zielonego ładu nie ma alternatywy – taki wniosek zdaje się wyciągać z trudności, jakie napotyka dekarbonizacja globalnej gospodarki, istotna część uznanych ośrodków analitycznych. Nawet największe wyzwanie, rzucone temu procesowi przez Donalda Trumpa, ostatecznie obróci się, wbrew jego intencjom, na korzyść transformacji – przekonują. Prawda jest bardziej skomplikowana.

Dzięki determinacji i konsekwentnym działaniom Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej (PEC) w Brodnicy (woj. kujawsko-pomorskie) miasto to stało się pionierem w dziedzinie transformacji energetycznej na poziomie lokalnym w Polsce. Całkowicie zrezygnowano tam z węgla jako źródła energii cieplnej i elektrycznej.

Wokół polityki klimatycznej zmienia się – nomen omen – klimat. I to na naszych oczach. Dobrze uchwycił to świeżutki raport zespołu analitycznego banku Pekao pod kierunkiem Ernesta Pytlarczyka. Fakty są takie, że w ciągu minionego roku trzej najwięksi gracze światowej gospodarki zmienili swoje zielone polityki w stopniu fundamentalnym.

O tym, jak samorządy mogą aktywnie uczestniczyć w transformacji energetycznej, rozmawiali uczestnicy debaty „Nowa energia dla samorządów. Jak zyskać na energetyce rozproszonej?”. Mowa była m.in. o energetyce jądrowej