sądownictwo

Realizowane doraźne zmiany mogą polepszyć chwilowo sytuację w sądownictwie, ale nie uleczą źródła choroby. Bez wycelowanego leczenia nie ma szans na ozdrowienie. Bez planu nie zbuduje się trwałego budynku.

Ustawodawca powinien rozważyć nowelizację ustawy o ochronie zdrowia psychicznego i jednoznacznie potwierdzić albo wykluczyć możliwość stosowania trybu zabezpieczenia w sprawach prowadzonych na gruncie tej ustawy.

W wyroku w sprawie Sadomski przeciwko Polsce (skarga nr 56297/21) z 9 maja 2025 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka po raz kolejny wypowiedział się w sprawie naruszania prawa do sądu w kontekście działań poprzedniej władzy skierowanych przeciwko polskim sędziom. Po raz kolejny też trybunał uznał fakt naruszenia praw i wolności zawartych w europejskiej konwencji wobec sędziego, który starał się bronić zasad praworządności.

Europejski Trybunał Praw Człowieka po raz kolejny orzekł, że sądy mają prawo do ochrony przed zniewagami, zwłaszcza gdy krytyka zamienia się w osobisty atak.

„W Polsce (…) podejmuje się kosztowne decyzje kadrowe bez refleksji nad tym, czy sam sposób organizacji pracy sądu nie generuje strat czasu i zasobów” – przekonuje mec. Jakub Michalski, były ekspert CEPEJ na Polskę. Jego tekstem otwieramy cykl „Naprawa sądów, tylko jaka?”. Wraz z ekspertami, praktykami i teoretykami chcemy dyskutować o tym, czego – poza uzdrowieniem – potrzebuje dziś sądownictwo.

Pełnomocnik ds. otwartego wymiaru sprawiedliwości miał zainicjować zmiany wzmacniające relację między sądami a obywatelami. Ale po zaledwie kilku miesiącach pełnienia obowiązków Jarosław Gwizdak zakończył swoją misję.