medycyna pracy

Zdaniem Ministerstwa Zdrowia (MZ) po przedstawieniu przez pracownika nowego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności pracodawca powinien go skierować na badania medycyny pracy. Z kolei Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej (MRiPS) wskazuje, że może on to zrobić, ale nie ma takiego obowiązku.

Po zniesieniu stanu zagrożenia epidemicznego pracownicy mają 180 dni, a zawodowi kierowcy 60 dni na uzupełnienie zaległych badań okresowych. Już teraz pojawiają się obawy, czy wszyscy zdążą. Pracodawcy apelują o wydłużenie tych terminów.

Z dniem 1 lipca zostanie zniesiony stan zagrożenia epidemiologicznego, który wprowadzono dnia 16 maja 2022 w związku z zakażeniami wirusem SARS-COV-2. Taki stan rzeczy powoduje, że na pracodawcach będą spoczywać nowe (zaległe) obowiązki. Jednym z nich są badania pracownicze. Jak to będzie teraz wyglądało? 

Od stycznia pracownicy będą mogli wykonać dodatkowe badania profilaktyczne w ramach medycyny pracy. Niewiele firm zdaje sobie jednak sprawę, że to będzie dla nich dodatkowe obciążenie związane z nieobecnością zatrudnionego. Pracodawcy pokryją koszty wynikające z przejazdu do lekarza.

Ministerstwo Zdrowia postuluje, by w czasie wstępnych i okresowych badań zatrudnionych lekarz medycyny pracy proponował im dodatkową diagnostykę wykrywającą np. nowotwory, cukrzycę lub choroby serca.

Firmy alarmują, że pracownicy na wizytę u lekarza medycyny pracy czekają tygodniami. Bez niej nie mogą ich legalnie zatrudnić. Domagają się więc większej elastyczności. Zbyt mała liczba lekarzy medycyny pracy i zbyt dużo wymogów związanych z badaniami – oba te czynniki mogą wkrótce skutecznie zablokować zatrudnianie 11,6 mln pracowników.

Nasz pracownik przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim. Kończy się ono w momencie, w którym powinien rozpocząć zaplanowany urlop. Czy aby skorzystać z urlopu, musi zostać poddany badaniom lekarskim dopuszczającym do pracy, czy też może od razu ze zwolnienia pójść na urlop? Czy jeśli nie zostanie uznany za zdolnego do pracy, nie będzie mógł rozpocząć korzystania z zaplanowanego urlopu?

Zaległe okresowe badania lekarskie będzie można zrealizować w ciągu 180 dni po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego lub epidemii. Te wstępne dłużej zachowają ważność.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych stopniowo wznawia badania przeprowadzane przez lekarzy orzeczników. Nie wszyscy jednak będą dostępni od razu.

Dotychczasowe zaświadczenia lekarskie o zdolności do pracy na danym stanowisku nie przestaną obowiązywać. W czasie zagrożenia epidemicznego pracownicy nie będą więc musieli udawać się do placówek medycznych.

Kluczowa jest tu weryfikacja warunków pracy, które wynikają ze skierowania. Pracownika nie trzeba wysyłać do lekarza medycyny pracy, jeżeli ryzyko występujące w starym i nowym miejscu pracy są tożsame.

Seniorzy przychodzą po zaświadczenie umożliwiające udział w zajęciach tanecznych, rodzice proszą o potwierdzenie, że dziecko na wycieczce może zjechać do kopalni. To asekuranctwo prowadzące do absurdów – przekonują medycy.

Rozliczenie za wykonanie usług z zakresu medycyny pracy nie może wskazywać, jakie badania przeprowadzono konkretnemu zatrudnionemu. Potwierdza to UODO.

 Medycyna pracy jest zwolniona z podatku, ale ocena predyspozycji i przydatności do określonego zawodu nie – wynika z wczorajszego wyroku NSA. Niewykluczone, że w wielu przypadkach placówki medyczne dopłacą podatek z własnej kieszeni.

Nie każde schorzenie pracownika zatrudnionego w zakładzie, w którym narażony jest on na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych, kwalifikuje się jako choroba zawodowa – uznał Naczelny Sąd Administracyjny.

Obowiązujący od 20 lat model medycyny pracy nie odpowiada dzisiejszym potrzebom rynku, wskazują pracodawcy należący do organizacji Pracodawcy Rzeczpospolitej Polskiej. Według nich, należy obecnie kłaść nacisk na elementy zdrowia osoby pracującej, ze szczególnym uwzględnieniem profilaktyki chorób cywilizacyjnych.