dyplomacja

Dyplomacja polega na budowaniu mostów, a nie na ich paleniu – mówi DGP historyk dyplomacji dr Janusz Sibora. Czy publiczna wymiana ciosów między ambasadorem USA w Polsce Tomem Rose’em a marszałkiem Sejmu Włodzimierzem Czarzastym doczeka się reakcji?

Nowy format ma pracować nad planem odejścia od paliw kopalnych. W jego pracach weźmie udział Bruksela, ale nie Warszawa, która tonuje nadzieje na przełom. Polski rząd nie dostał na czas zaproszenia, żeby wziąć udział w jego inauguracji.

Świat przestaje wierzyć, że „wszyscy razem” da się cokolwiek załatwić. Wielkie organizacje coraz częściej stoją w miejscu, a realne decyzje zapadają w mniejszych gronach. Polska też zaczyna grać w tę grę. Pytanie: czy dobrze wybiera partnerów w polityce zagranicznej?

Ulubioną zagrywką Zachodu podczas ubijania interesów i negocjacji dyplomatycznych było sięganie po przemoc. Tak rozwinął wymianę handlową z całym światem, bo gdy ktoś nie chciał respektować woli mocarstw, wówczas nadpływały okręty - i wojna wisiała na włosku.

Departament Stanu USA poinformował w środę, że zezwolił części personelu dyplomatycznego, która nie jest niezbędna dla funkcjonowania amerykańskiej ambasady w Nikozji, na opuszczenie Cypru w związku z ostatnimi irańskimi atakami.

Żyjemy w czasach permanentnego poniżania i wykluczania, gdzie dyskredytacja przeciwnika stała się polityczną normą, a nie patologią. Ta łatwość bywa niebezpieczna. Może więc także w polityce i dyplomacji nie powinny dziwić nieproporcjonalne reakcje, jak ta wobec marszałka Włodzimierza Czarzastego ze strony amerykańskiego ambasadora Toma Rose'a?

Premier Tusk słusznie wstawił się za marszałkiem Czarzastym. Bo brak jedności i gotowości do stawania w obronie „swoich” osłabia nas na arenie międzynarodowej. I to nie tylko wobec sojuszniczych Stanów Zjednoczonych, bo polskim sporom uważnie przyglądają się również nasi wrogowie.

W politycznych kuluarach gruchnęła wieść, że prezydent Karol Nawrocki i szef MSZ Radosław Sikorski częściowo się porozumieli. Czy trwający już wiele miesięcy kryzys w polskiej dyplomacji, pokłosie braku politycznego konsensusu w sprawie ambasadorskich nominacji, wreszcie zakończy się nominacją dla przedstawicieli RP w Waszyngtonie i Rzymie?

Rzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa ma z wielu – i słusznie – opinię postaci groteskowej. Groteskowa była też jej werbalna szarża w sprawie Lenina jako ojca niepodległej Polski. Można się z tego śmiać, ale trzeba też zwrócić uwagę na inny, najzupełniej niekomiczny wymiar wygłoszonej przez nią filipiki.

Sytuacja między Zachodem i Rosją przypomina popularną w środowisku dziennikarzy sportowych anegdotę o zawodniku, który jest już w pół drogi do podpisania kontraktu z Realem Madryt. Ta połowa sukcesu polega na tym, że on bardzo chce do La Liga, ale „Królewscy” nie chcą jego.

W Berlinie toczy się debata o dostosowaniu Niemiec do nowej sytuacji geopolitycznej. Wypowiadają się kanclerz, ministrowie i inni politycy, sypnęło także tekstami ekspertów i think-tankersów. Widać, że chcą wyjść poza ubolewanie na temat nieistotności Niemiec i Starego Kontynentu i wraz z politykami kreślą plany oraz strategie działania. Co w nich można usłyszeć?

Rząd planuje powołać Pełnomocnika ds. G20, aby zapewnić spójne działania administracji i skuteczną reprezentację Polski w globalnych negocjacjach. Projekt rozporządzenia trafił na RCL.

W punkcie 4 planu Trump–Putin jest mowa o dialogu między NATO i Rosją, który przy mediacji USA rozwiąże „wszystkie problemy bezpieczeństwa i stworzy warunki do deeskalacji”. To nawiązanie do rosyjskiego memorandum z grudnia 2021 r., w którym Kreml domagał się demilitaryzacji wschodniej flanki NATO i wycofania z niej sił USA. Czy ten punkt przedstawiono Polsce do konsultacji?

Ostatnio w sporze o zadośćuczynienie znowu próbuje się nas w Polsce postawić przed fałszywym wyborem: „albo rozmawiamy o przyszłości, albo otwieramy stare rany. A ci, co chcą rozmawiać o przeszłości, szkodzą naszym relacjom”. Tymczasem jest dokładnie odwrotnie – o trudnym budowaniu relacji z Niemcami pisze Anna Kwiatkowska, felietonistka DGP.

W najnowszym odcinku podcastu Bliski Świat Karolina Wójcicka i Zbigniew Parafianowicz przyglądają się wstrząsającym wydarzeniom, które w ostatnich dniach poruszyły opinię publiczną — tragicznemu incydentowi, w którym zginął polski wolontariusz, oraz coraz wyraźniejszym napięciom wewnątrz polskiej dyplomacji.

Unia Europejska zaostrza środki bezpieczeństwa. Państwa członkowskie zgodziły się ograniczyć swobodę podróży rosyjskich dyplomatów w obrębie Wspólnoty. Jak donosi "Financial Times", to bezpośrednia odpowiedź na rosnącą liczbę aktów sabotażu i działań szpiegowskich prowadzonych pod przykrywką dyplomatyczną.

Karol Nawrocki rozkłada akcenty inaczej niż Andrzej Duda. Na pewno obu polityków łączą wartości i przekonanie, że polityka jest troską o dobro wspólne. A także chęć budowania silnego państwa. Natomiast widać, że to inne osobowości - mówi Wojciech Kolarski, minister w Kancelarii Prezydenta RP.