dolar

Rynki akcji kończą 2025 r. na rekordowych poziomach. Dobra koniunktura w gospodarce i oczekiwany wzrost zysków notowanych przedsiębiorstw wskazują na kontynuację korzystnych trendów w kolejnych miesiącach

W ostatnich kilku tygodniach amerykańska waluta zyskała na wartości ponad 4 proc. To największe umocnienie dolara, odkąd w styczniu urząd prezydenta objął Donald Trump.

Nawet niechętne Donaldowi Trumpowi media liberalne zaczęły dostrzegać, że jego gra idzie lepiej, niż się wielu spodziewało. Od początku 2025 r. wartość dolara względem walut kluczowych partnerów handlowych faktycznie spadła. Najmocniej (10–13 proc.) do euro, dolara kanadyjskiego i funta.

Polityka Donalda Trumpa, chaos celny, naciski na Fed i narastający deficyt budżetowy podkopały globalną pozycję dolara. Inwestorzy coraz częściej wybierają euro, franka i jena, a rosnące zainteresowanie hedgingiem jeszcze bardziej osłabia amerykańską walutę.

Czy mniejsze i słabiej rozwinięte kraje powinny się trzymać własnej waluty? A może sposobem na sukces może być dla nich podczepienie się pod pieniądz dużego i bogatego sąsiada? To fundamentalne pytanie znamy z dzisiejszej Europy i euro. Waluty będącej specyficzną formą starej marki zachodnioniemieckiej rebrandowanej w pewnym momencie na pieniądz zjednoczonej Europy. Ale to pytanie najmocniej przebija się dziś w Ameryce Południowej, gdzie wiele rządów w minionym półwieczu na różne sposoby eksperymentowało z dolaryzacją swoich gospodarek.

Dzięki silnemu złotemu koszt tegorocznych wakacji poza Europą jest relatywnie niższy. Tak tani dolar wobec złotego nie był od 7 lat. To dobra wiadomość dla turystów podróżujących zarówno indywidualnie, jak i z biurami podróży.

Dolar amerykański traci na wartości względem niemal wszystkich walut. Kurs euro przekroczył poziom 1,17 dol. Przecena dolara wynika m.in.. z rosnącego deficytu budżetowego USA, niepewności politycznej oraz oczekiwań dotyczących cięć stóp procentowych przez Rezerwę Federalną.

Dla administracji Donalda Trumpa osłabienie własnej waluty może być sposobem rozwiązania problemu nadmiernego deficytu handlowego Stanów Zjednoczonych. Trudno jednak oszacować negatywne skutki takich działań

Amerykanie chcieliby znacznie osłabić kurs wymiany dolara, utrzymując przy tym jego status globalnej waluty rezerwowej. Oba cele wzajemnie się jednak wykluczają.

Dziennik "Washington Post" napisał w środę, że pierwszą ofiarą wyższych ceł USA na import z większość państw świata jest amerykańska waluta. Gazeta podkreśliła, że od objęcia urzędu prezydenta przez Donalda Trumpa 21 stycznia wartość dolara w stosunku do euro spadła o blisko 10 proc.

W piątek polska waluta kontynuuje osłabienie względem euro (do 4,28) oraz umocnienie względem dolara (do 3,77), zaś rentowności krajowych obligacji zatrzymały spadki. Analitycy wskazali, że na rynkach panuje huśtawka nastrojów, a inwestorzy będą bacznie przyglądać się kwietniowemu wskaźnikowi nastrojów konsumenckich w USA.

Spekulacje dotyczące przyszłych poczynań nowego prezydenta USA w znaczny sposób wpływają na notowania amerykańskiej waluty

Ale od razu chce się dodać: „…jeśli jego obrońcy nie będą go mocno wspierać”. Dotyczy to przede wszystkim najgłośniejszego z piewców pozycji dolara – Donalda Trumpa. Tak bardzo obawia się on spadku znaczenia amerykańskiej waluty w światowej gospodarce, że zagroził – w przypadku ponownych przenosin do Białego Domu – karnymi cłami tym państwom, które chciałyby zrezygnować z dolara w dokonywaniu transakcji oraz z gromadzenia w nim rezerw.

Dane gospodarcze i rosnące prawdopodobieństwo zwycięstwa kandydata Republikanów umacniają dolara.

Spadek względem złotego obniża nam rachunki płacone za import surowców energetycznych, co ogranicza inflację.

Powojenna złota era kapitalizmu pokrywa się czasowo z funkcjonowaniem systemu Bretton Woods. Opierał się on na międzynarodowym porozumieniu o stałości kursów wymiennych walut narodowych i zakładał stałą dolarową cenę złota z zasobów USA. Przez dłuższy okres system ten działał całkiem dobrze, ale od początku lat 70. XX w. ulegał erozji. 

Dobra kondycja konsumentów odsuwa w czasie obniżki stóp procentowych ze strony Fed. Drożej za pożyczanie pieniędzy płaci także rząd Polski