Sąd Najwyższy podważa argumenty PFR w sporach o zwrot subwencji z tarczy finansowej
Postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej Polskiego Funduszu Rozwoju może mieć fundamentalne znaczenie dla tysięcy przedsiębiorców pozwanych o zwrot subwencji z tarcz finansowych. Orzeczenie będzie miało wpływ nie tylko na branżę kantorów.
W postanowieniu z 18 grudnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt I CSK 2279/25 Sąd Najwyższy w jednoznaczny sposób podważył kluczowe argumenty, którymi PFR od dawna posługiwał się w sporach z beneficjentami pomocy publicznej. Postanowienie ma szczególne znaczenie dla przedsiębiorców prowadzących kantory, których dotyczyła sprawa. Sąd Najwyższy potwierdził, że dane przedstawione przez kantory we wnioskach o subwencję były prawdziwe, kompletne i od początku znane PFR. Jedynym elementem, który uległ zmianie, była późniejsza interpretacja tych samych danych przez fundusz, w szczególności w zakresie sposobu określania przychodów.
Spór ma też jednak charakter systemowy, PFR wystąpił bowiem z pozwami wobec prawie 16 tys. firm, mimo że w prawomocnych wyrokach sądy wskazują na brak jego legitymacji procesowej do dochodzenia zwrotu subwencji na drodze cywilnej.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.