Prawa rodziny biologicznej

Skarżący - Zaven Volodyayevich Naltakyan, ojciec czworga dzieci - dopiero po otrzymaniu do podpisania dokumentów potrzebnych do adopcji urodzonego w 2004 r. chłopca dowiedział się, że jego syn żyje. Wcześniej był przekonany, że dziecko zmarło przy porodzie. W rzeczywistości żona skarżącego, będąca w szoku poporodowym i poinformowana przez lekarza, że dziecko nie ma szans na przeżycie, podpisała zgodę na przekazanie dziecka do adopcji, fałszując także podpis męża. Skarżący rozpoczął prawną batalię o odzyskanie pełni praw rodzicielskich do syna, jak również o powstrzymanie dopełnienia procedury adopcji, jaką wobec chłopca planowała para, pod której opieką pozostawało dziecko. W sprawie toczyło się kilkanaście postępowań sądowych oraz prokuratorskich, jak również przed instytucjami opiekuńczymi. Stroną były w nich również osoby, które miały adoptować chłopca, same inicjując kolejne kroki prawne mające doprowadzić do pełnej adopcji. W toku wszystkich tych postępowań wykazano m.in. brzemienne w skutki nieprawidłowości w szpitalu w Piatigorsku, w którym dziecko przyszło na świat. Sporządzono również wiele ekspertyz, z których większość wskazywała na możliwość, a nawet konieczność powrotu dziecka do biologicznej rodziny. Ostatecznie jednak w apelacji sąd zdecydował o pozostaniu pięcioletniego już dziecka w rodzinie zastępczej. Bez powodzenia zakończyły się również prawne wysiłki skarżącego na rzecz ustanowienia regularnych kontaktów z synem.