TSUE wyjaśnia, jak stosować europejski nakaz aresztowania
Sąd decydujący o wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania (ENA) nie może na własną rękę badać, czy został on wydany przez właściwy organ sądowy – uznał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Sprawa dotyczy zarzutów, jakie postawiono hiszpańskim politykom, którzy domagają się niezależności Katalonii i zorganizowali w związku z tym referendum. Zarzuca się im m.in. bunt i sprzeniewierzenie środków publicznych. Kilka z tych osób mieszka w Belgii i w związku z tym hiszpański Sąd Najwyższy wydał ENA. Sąd belgijski nabrał zaś wątpliwości, m.in. czy wspomniany hiszpański SN jest właściwy do wydawania takich nakazów.
Wątpliwości dotyczą interpretacji decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (i zmieniających ją późniejszych przepisów). Trybunał przypomniał, że zgodnie z jej art. 6 ust. 3 każde państwo członkowskie powiadamia Sekretariat Generalny Rady o właściwym w świetle jego prawa organie sądowym do wydawania ENA. Jeśli więc taki organ został wskazany, to należy domniemywać, że posiada właściwość. To zaś oznacza, że organ sądowy innego państwa, który podejmuje decyzje o wykonaniu ENA, nie powinien już tej właściwości badać.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.